Spreker 1en
Goedemorgen.
Spreker 2en
Goedemorgen iedereen.
Spreker 1en
Goedemorgen.
Spreker 2en
Goed. Dit voelt als een reünie, maar ik vraag u allen plaats te nemen, want we gaan beginnen.
Spreker 1en
Goedemorgen. Goedemorgen allemaal. Beste Sheba, excellenties, beste collega’s, het is een waar genoegen om vanochtend bij u te zijn. Welkom bij de lancering van Invest Frontier, ik houd van het woord ‘frontier’: op een kaart is het slechts een lijn, maar voor ontdekkingsreizigers was het altijd de plek waar de bekende wereld ophield en nieuwe mogelijkheden begonnen. Ik hoop dat we vandaag diezelfde geest meebrengen, ontdekkers met de moed om iets nieuws te proberen. En ik ben er zeker van dat wij allemaal ontdekkers zijn in deze zaal en ik wil vooral diegenen bedanken die oceanen en continenten hebben overgestoken om hier te zijn, met een speciale dank aan Tom Fletcher, beste Tom, voor zijn aanwezigheid vandaag. Invest Frontier is een nieuw platform. We hebben dit samen met het World Economic Forum opgezet om bedrijven en investeerders bij elkaar te brengen met humanitaire organisaties. Vandaag zitten er 70 vertegenwoordigers aan tafel: van VN-organisaties en ngo’s tot financiële instellingen, particuliere bedrijven, filantropieën en natuurlijk regeringen. We spreken niet altijd dezelfde taal, we gebruiken verschillende afkortingen, we komen uit verschillende werelden, maar we geloven allemaal dat we het verschil kunnen maken. Laat me u dus geruststellen: we zijn hier niet om te praten over morele plicht of verheven idealen, we zijn hier om zaken te doen. Om kansen te verkennen, investeringen aan te trekken, nieuwe markten te openen en nieuwe manieren van werken te vinden. Meer dan de helft van u aan deze tafel komt uit de private sector, en ik heb zeker niet de bedoeling uw kostbare tijd te verspillen. Vandaag leven 2 miljard mensen in gebieden die getroffen zijn door conflicten en crises. Dat is 1 op de 4 mensen op deze planeet. Dit is een enorme humanitaire uitdaging. Maar het is ook een van de grootste onbenutte economische kansen aller tijden. Stel je een verdreven vluchteling voor. Die moeite doet om genoeg voedsel te verbouwen om haar gezin te voeden, en beeld je nu in dat diezelfde vluchteling toegang heeft tot een innovatief irrigatiesysteem dat aan de andere kant van de wereld is ontwikkeld. De realiteit ter plekke zou er radicaal anders uit kunnen zien voor haar. De Europese Commissie en onze lidstaten zijn de grootste humanitaire donoren ter wereld, maar humanitaire hulp
alleen kan een humanitaire crisis niet oplossen. We hebben humanitaire organisaties, ontwikkelingsfinancieringsinstellingen en de particuliere sector nodig die hand in hand werken. Publiek-private partnerschappen in ontwikkelingslanden zijn niets nieuws. De uitdaging is om deze partnerschappen werkend te krijgen op plekken die door crises zijn getroffen, waar bedrijven en investeringen het moeilijkst aan te trekken zijn en het meest nodig zijn. Dat betekent nieuwe manieren vinden om investeringen naar kwetsbare markten te brengen, het risico voor bedrijven te verminderen en de aanname uit te dagen dat deze plekken simpelweg te riskant zijn om in te investeren. Wanneer lokale bedrijven groeien, creëren ze banen, en een vast inkomen betekent dat een gezin minder afhankelijk is van de volgende hulpkonvooi. Deze partnerschappen moeten voor iedereen werken. Dit is geen liefdadigheid, het gaat om echte zakelijke kansen die ook aan echte menselijke behoeften voldoen. Wanneer mensen banen en essentiële diensten hebben en bedrijven ruimte vinden om te groeien, wint iedereen. We hebben al voorbeelden die bewijzen dat dit werkt. Nu moeten we die schaalvergroting doorvoeren. En daarom hebben we Invest Frontier opgezet, om mensen rond dezelfde tafel bijeen te brengen die niet vaak samen zitten; het is zeldzaam, moet ik zeggen, om jullie allemaal in één ruimte te zien en dat is precies het punt. Ik wil niet dat Invest Frontier gewoon nog een conferentie wordt waar we visitekaartjes uitwisselen en naar huis gaan. We willen resultaten. Dus vandaag zullen we samen, Sheba, veelbelovende initiatieven presenteren die al bestaan en met de juiste ondersteuning en investeringen veel verder kunnen gaan. Beste vrienden, we hebben de naam Invest Frontier gekozen om verder te gaan dan wat er eerder is gedaan. De ontdekkingsreizigers wisten nooit precies wat er achter de lijn op de kaart lag. Ze gingen. Hoe dan ook. Laten we deze kans grijpen en samen verder gaan. Dank u en beste Sheba, de microfoon is voor u.
Spreker 3en
Dank u wel. Het is niet eenvoudig om hierop te volgen, maar heel erg bedankt aan u en dank aan de Europese Commissie voor het echt een ware partner te zijn in deze inspanning en aan onze Invest Frontier-leiderschapsgroep. Het is fijn om zoveel van jullie aan tafel te zien. En jullie hebben echt geholpen om de ambitie en de praktische agenda die we vandaag lanceren vorm te geven. Dus, Excellenties, collega’s en vrienden, en ik moet zeggen dat het een bijzonder genoegen was om zo veel vrienden al vanochtend te zien. De afgelopen twee jaar, en eigenlijk weten we al veel langer dan dat, zijn een periode van diepgaande ontwrichting geweest. We hebben de gevolgen ervan gezien in sectoren, portefeuilles, begrotingen en partnerschappen, en die realiteit – zoals Hadja net zei – heeft duidelijk een noodzaak gecreëerd. Daarom zijn we hier vandaag om niet langer te debatteren over wat er moet veranderen, maar om ermee te beginnen. Wanneer we het hebben over kwetsbare en grensmarkten, beginnen we vaak met wat ontbreekt: kapitaal, infrastructuur, capaciteit, stabiliteit. De tekortkomingen en investeringsrisico’s zijn zeker reëel, maar ondanks deze realiteiten weten we ook dat er bloeiende partnerschappen en bedrijfsmodellen bestaan. Er zijn landen en gemeenschappen die worden gekenmerkt door ondernemerschap, innovatie en aanpassingsvermogen, en plekken waar oplossingen leiden tot echte economische groei al worden gerealiseerd; ze zijn al in volle gang. Daarom denk ik dat we met Invest Frontier de twee pijlers die we hebben, bij elkaar hebben gebracht, omdat deze scheiding tussen crisismanagement en economische ontwikkeling steeds ontoereikender wordt. Mensen hebben veiligheid nodig, mensen hebben essentiële diensten nodig, maar ze hebben ook banen nodig, ze hebben functionerende markten nodig, ze hebben betrouwbare infrastructuur nodig, ze hebben de kans nodig om een toekomst op te bouwen. De juiste kansen en partners bij elkaar brengen is één van de kenmerkende bijdragen van het World Economic Forum. Wij helpen namelijk om actoren bijeen te brengen die niet altijd in dezelfde ruimte bijeenkomen. Wij verbinden degenen die vandaag de dag op crises reageren met degenen die investeren in markten en de instellingen opbouwen die
banen en economische groei stimuleren. En met Invest Frontier helpen we om van een brede ambitie een praktische samenwerking te maken die gericht is op oplossingen die kunnen worden aangepast, opgeschaald en gerepliceerd. En we doen dat op een manier die naar onze verwachting een duidelijker pad biedt voor waar we het al zo lang over hebben: hoe we de particuliere sector echt als partners aan tafel kunnen betrekken en niet als een naschrift in gesprekken of als een plek waar we hopelijk meer financiering kunnen vinden. Vandaag brengen we, zoals Hadja zei, een eerste portfolio van 10 door partners geleide oplossingen naar voren; dit zijn oplossingen die praktische uitdagingen aanpakken, zoals het versterken van de crisisondersteuning, het effectiever inzetten van technologie, het mobiliseren van investeringen, het ondersteunen van lokale ondernemingen en het opbouwen van veerkrachtigere markten. En ik wil benadrukken dat deze oplossingen een beginpunt zijn. Wat we vandaag doen, is deze inspanning lanceren. Dit is geen gesloten lijst. We hebben al zes extra oplossingen geïdentificeerd die verder ontwikkeld zullen worden. En we blijven openstaan voor verdere voorstellen. Maar het belangrijkste is dat onze ambitie verder gaat dan een reeks oplossingen. Wat we echt willen bereiken, is hoe we in fragiele en grensmarkten werken transformeren om grotere veerkracht en duurzaamheid te waarborgen. En dat doen we met een breder en duurzamer partnerschap. Dat betekent onder meer dat we van externe tussenpersonen overgaan op lokaal geleide uitvoering en kapitaal, van gefragmenteerde, eenmalige interventies naar een meer samenwerkend ecosysteem, van alleen subsidies naar katalyserende en slimme financiering, van het zien van fragiele en grensmarkten als ontvangers van hulp naar het erkennen ervan als groeimarkten, en van technologie alleen als faciliterend middel naar het begrijpen van de rol die het kan spelen in de kern van duurzame transformatie. Wat kunnen we doen? We zullen de partnerschappen faciliteren die deze oplossingen helpen opschalen en vooruit te brengen, eigenaren van oplossingen verbinden met het kapitaal, de expertise, de technologie, de markten en de beleidspartners die ze nodig hebben, en deze initiatieven uitdragen.
successen die praktische wegen demonstreren om schaalvergroting mogelijk te maken binnen onze netwerken. Onze oproep vandaag aan u allen is om ons te helpen deze wegen te creëren. Versterk één van de reeds geselecteerde oplossingen, stel een nieuwe oplossing voor, breng kapitaal of expertise in of open toegang tot technologie of markten. Voor degenen die aanwezig zullen zijn bij onze jaarlijkse bijeenkomst in 2027 kijken we ernaar uit om deze inspanning daar via een reeks geplande gesprekken en bijeenkomsten verder te brengen. En tegen Davos 2028 zullen wij samen resultaten boeken. Gemoderniseerde crisisondersteuning, versterkte lokale bedrijven en infrastructuur, meer kapitaal en capaciteit, toegang tot onderbediende markten en partnerschappen die banen creëren, veerkracht versterken en economische groei ondersteunen. Wij zullen een reeks modellen presenteren die niet alleen laten zien hoe dit werk anders kan worden gedaan, maar ook dat het al anders wordt gedaan. En op schaal in moeilijke omgevingen. Invest Frontier biedt ons deze kans en wij kijken ernaar uit om dit samen met u allen verder te brengen. Dank u.
Spreker 2en
Nou, laat me mijn welkom en goedemorgen toevoegen. Ik ben Raj Kumar. Ik ben de voorzitter, hoofdredacteur en directeur van DevEx. Ik kom net uit Washington D.C. en ik weet niet wat er deze week aan de hand is, maar ik heb nog nooit een warmer welkom in Brussel gehad. En het is heerlijk om hier bij jullie te zijn, bij u, commissaris Laveef, en bij Shiba, want ik denk dat we hier met wat nieuws te maken hebben. Dit is echt nieuws. U doet als groep iets samen met een zekere verantwoordelijkheid, met een tijdlijn die perfect aansluit bij de overkoepelende thema’s die we bij DevEx hebben besproken en die we allemaal de afgelopen paar jaar hebben ervaren. Het thema rond de politieke economie, rond de hulpverleningsindustrie, het idee dat bezuinigingen er zijn, dat ze waarschijnlijk op de een of andere manier blijven bestaan, ongeacht verschuivingen in verkiezingen. En dat deze gemeenschap op een nieuwe manier moet werken. En dat we een grotere cirkel moeten trekken rond wat we bedoelen met humanitaire respons en ontwikkeling, een cirkel die de particuliere sector omvat, die filantropie omvat, die nieuwe en innovatieve modellen omvat, naast het essentiële kernwerk van crisisrespons, humanitaire hulp en ontwikkeling dat zo cruciaal is in zoveel gebieden. En om nog maar eens te benadrukken over welke gebieden we het hebben: dit gaat om 1,8 miljard mensen. Dit is geen nichekwestie. En deze economieën zijn, nu we deze verschuiving maken naar een meer op de private sector en financiën gerichte sector, grotendeels achtergelaten. Velen van u werken hier dagelijks aan. Dat betekent niet dat er geen grote inspanningen worden geleverd, maar in deze economieën, waar 20% van de wereldbevolking woont, bestaat slechts 5% van de wereldproductiviteit. En we hebben het over een plek waar tegen 2050 in ongeveer 70 landen meer dan een derde van de wereldbevolking in de werkzame leeftijd zal wonen. Hun lot is dus sterk verbonden met het lot van ons allemaal, ongeacht uit welk land ter wereld u komt. En de vraag is: kan er iets meer structureels worden gedaan? En ik denk dat dat precies is wat de Europese Commissie en het World Economic Forum ons samenbrengen.
vandaag hier om te discussiëren en waar ik hoop dat het een echt dynamische sessie gaat worden. We beginnen met een formele reeks opname-opmerkingen, maar we zullen overgaan naar een echt open gesprek waarin ik hoop dat jullie allemaal de kans krijgen om deel te nemen en te debatteren en te bespreken hoe we dit verder kunnen brengen. Ik wil alleen even zeggen dat we eerder dit jaar bij DevEx een enquête hebben gehouden en onze wereldwijde publiek hebben gevraagd wat volgens hen ons tegenhoudt. Waarom is het dat 'van miljarden naar biljoenen' op een bepaalde manier een soort grap is geworden? Sommige mensen praten over de magische pony van private financiering, nietwaar? Het idee dat we er theoretisch zouden komen, maar waarom blijven we er dan over praten zonder het te bereiken? En de belangrijkste reactie uit onze enquête was dit idee van misalignment. Iedereen wil dit, maar uiteindelijk komen we niet rond één tafel bijeen en vinden we die prikkels die voor iedereen werken. En ik denk dat Invest Frontier juist dat probeert op te lossen. En dat is waar we vandaag voor hier zijn om over te praten. Dus met dat in gedachten wil ik jullie allemaal nogmaals van harte welkom heten en deze bijeenkomst openen voor onze eerste sprekers. Voor deze opname-sessie hebben we een paar sprekers die virtueel bij ons aansluiten, en daarna horen we nog een paar anderen in de zaal, waarna we beginnen met onze bredere sessie. Dus daarmee wil ik Kirsty McNeil vragen – die van de ene kant van de tafel naar de andere is verhuisd – om het woord te nemen. Zij heeft een lange carrière in de humanitaire en ontwikkelingssector, maar is nu natuurlijk Minister van Staat voor Internationale Ontwikkeling in het VK, op een bijzonder belangrijk moment met de G20. En dus zijn we erg benieuwd naar jouw gedachten, Kirsty, over deze onderwerpen. Minister McNeil, ga je gang alstublieft.
Spreker 3en
Dank je wel, Raj. Kan iedereen me horen? Kunnen mensen me horen? Ja? Oké. Dank je wel, Raj. En dank jullie, Hadja en Shiba, dat jullie ons bijeen hebben gebracht. Ik voel me zo optimistisch en enthousiast om jullie te mogen toespreken bij de lancering van Invest Frontier, maar ik hoef niemand hier in deze zaal te vertellen dat we ons op een zeer moeilijk moment bijeen hebben gekomen. We zien immers dat klimaatverandering schade aanricht in ontwikkelingslanden. We staan natuurlijk te wachten op het ergste El Niño ooit gemeten, conflicten en instabiliteit veroorzaken in te veel landen te veel schade, en zoals we allemaal weten, nemen de humanitaire behoeften toe. En de financiering krimpt. En deze context maakt het voor ons dus noodzakelijk om moeilijke keuzes te maken. Over waar we onze inspanningen op moeten richten. Maar het betekent ook dat we nieuwe manieren moeten vinden om meer middelen aan te boren. Laat me hier even duidelijk zijn. Onze visie is dat traditionele subsidiefinanciering de belangrijkste pijler van humanitaire financiering zal blijven. Maar er zijn plekken waar overheidsfinanciering kan helpen om privaat kapitaal aan te trekken, risico’s te spreiden en lokaal geleide oplossingen te ondersteunen. En daarom zijn we hier allemaal. En dat is ontzettend belangrijk, want mensen die een crisis doormaken, hebben meer nodig dan alleen hulp. Ze hebben hulp nodig, maar ze hebben meer nodig dan alleen hulp. Ze hebben diensten nodig, banen, de kans om hun leven echt opnieuw op te bouwen. En daar kan privaat investeren zo’n enorme impact hebben. Misschien hebben sommigen van jullie de lancering van de nieuwe strategie van British International Investment gezien, die 25% van de nieuwe kerninvesteringen richt op de minst ontwikkelde landen. Als je bijvoorbeeld naar de DRC kijkt, dan steunt BII het eerste diepzeehavens met een containerdam van het land. We hopen dat dat ongeveer 85.000 banen zal opleveren en meer dan een miljard dollar aan extra handel zal genereren. Maar we kijken verder dan alleen individuele investeringen, hoe belangrijk die ook zijn voor iets als BII. We proberen er juist voor te zorgen dat BII en andere instrumenten markten kunnen helpen opbouwen.
en instellingen die die investering op lange termijn kunnen volhouden. Dus nogmaals, als je kijkt naar iets als FSD Africa, dat door het VK is opgericht, werken wij met de Ethiopische regering samen om de eerste moderne effectenbeurs van het land op te zetten. Daar staan al zeven bedrijven genoteerd. Meer dan 47.000 Ethiopiërs zijn aandeelhouder geworden in hun nationale telecombedrijf. En we moeten ook de internationale systemen aanpassen, en u zult de minister van Buitenlandse Zaken daar veel over hebben horen praten in Bangkok over wat onze agenda is voor het voorzitterschap van de G20. Maar laat mij even focussen op het feit dat we met name zullen inzoomen op hoe de multilaterale ontwikkelingsbanken hun balansbladen effectiever kunnen gebruiken, risico’s kunnen nemen die de private sector niet kan of wil nemen, en risico’s kunnen overdragen die investeerders kunnen dragen. En dat willen we doen omdat het kapitaal vrijmaakt voor nieuwe investeringen, ook in fragiele en grensmarkten. En zoals we allemaal zo goed weten, als we duurzame investeringen in deze markten willen, moeten we zowel mensen als economieën beschermen tegen schokken die de vooruitgang van de ene op de andere dag kunnen wegvagen. Daarom zijn we zo’n groot voorstander van vooraf afgesproken financiering. Zo heeft het VK eerder dit jaar extra middelen toegezegd aan het Natural Disaster Fund, dat al 150 miljoen dollar aan particulier kapitaal heeft gemobiliseerd om verzekeringen te ontwikkelen die kwetsbare gemeenschappen betrouwbare steun bieden wanneer rampen toeslaan. En natuurlijk hebben we nieuwe verzekeringen voor voorspellende actie ondersteund om ons in staat te stellen te handelen voordat een crisis escaleert. Voor onze families die zich nu voorbereiden op overstromingen of droogte, betekent dat alles: het verschil tussen alles verliezen waar ze zo hard voor hebben gewerkt en in staat zijn om te herstellen. Ik ben zo blij hier bij jullie te zijn. Ik ben zo onder de indruk en ontroerd door de mensen die vandaag zijn samengekomen. En ik wil iedereen uitnodigen om deze kans niet te verspillen. Laten we de tijd die we samen doorbrengen als investeerders, als partners, als ontwikkelings- en humanitaire actoren gebruiken om écht na te denken over waar deze
benaderingen maken het grootste verschil? Waar kunnen ze ons helpen meer mensen te bereiken en cruciale tijdwinst te boeken? Zo zullen we vandaag meer veiligheid voor mensen kunnen waarborgen en hen een veel betere kans bieden om morgen opnieuw op te bouwen.
Spreker 2en
Heel erg bedankt, Minister, en bedankt voor de applaus. Ik hoop dat u dat kunt horen. Er is een warme ovatie voor u in de zaal. Kirsty en ik zijn verheugd om te horen dat u dit als een kans ziet en de urgentie onderstreept die ik denk dat we vandaag veel zullen horen. Ik wil onze conversatie graag verrijken met de aanwezigheid van Zijne Excellentie Dr. Abdallah bin Abdulaziz Al-Rabiha, die vanuit Saoedi-Arabië bij ons aansluit, waar hij Algemeen Toezichthouder is van het King Salman Humanitarian Aid and Relief Center. U dient te weten dat hij ook een gerenommeerd kinderchirurg is en voormalig Minister van Volksgezondheid van dit land. We zijn dan ook verheugd en vereerd dat u even bij ons aanschuift voor enkele korte opmerkingen. Dank u.
Spreker 4en
Dank u, goedemorgen, excellenties, dames en heren. Laat mij beginnen met mijn oprechte waardering uit te spreken voor de missie en ook voor het World Economic Forum voor het bijeenroepen van deze zeer belangrijke bijeenkomst: Invest Frontier. Vandaag is er meer dan 145 miljard Amerikaanse dollars aan humanitaire hulp verstrekt aan meer dan 175 landen. KS Relief heeft meer dan 4.000 projecten uitgevoerd met een budget van meer dan 8,5 miljard Amerikaanse dollars in 113 landen. We kunnen fragiele en grensmarkten niet langer alleen benaderen door de lens van eindeloze kwetsbaarheid en voortdurende hulpverlening. Ze moeten in plaats daarvan worden gezien als een potentieel voor lokaal geleide groei en ook duurzame veerkracht. Ik zou drie hoofdpunten willen voorstellen die onze werkzaamheden moeten sturen. Ten eerste moet het internationaal humanitair recht worden gerespecteerd, hulpverleners moeten worden beschermd en veilige en onbelemmerde humanitaire toegang moet worden gegarandeerd. Zonder betrouwbare, ongehinderde toegang kan geen levensvatbare marktactiviteit of economisch herstel wortel schieten. Ten tweede moet de principiële lokalisering van hulpactiviteiten worden geïntroduceerd zonder het risiconiveau en de last voor gemeenschappen te verhogen. Ten derde is er behoefte aan het inzetten van katalytische, intersectorale financiering; donorbijdragen alleen kunnen de groeiende financieringskloof die de wereld vandaag ervaart niet dichten. Onze rol is het om publieke middelen strategisch in te zetten, blended finance, risicodelingsmechanismen, verantwoordingsplicht en ook privaat kapitaal te benutten om investeringen in hoogrisico grensmarkten te ontgrendelen, terwijl we duurzame, lokaal gedreven impact waarborgen. Laten we ten slotte samenwerken van Brussel tot Davos en daarbuiten om hulpverlening om te zetten in veerkracht, gedeelde welvaart te ontsluiten en fragiele grensgebieden om te vormen tot bloeiende centra van waardigheid en kansen voor iedereen. Dank u.
Spreker 2en
Heel erg bedankt. Ik wil nu Tom Fletcher toespreken die naast mij aan tafel zit. Tom, jij komt heel vaak uit het veld. Jij bent meer onderweg dan bijna iedereen die ik ken. Je bezoekt mensen en ziet de uitdagingen waar ze voor staan, en je moet op de een of andere manier in deze moeilijke financiële omgeving een manier vinden om het geld op te rekken om aan de huidige behoeften te voldoen. Terwijl je ook nadenkt over hoe je het systeem kunt hervormen. Dus ik ben erg benieuwd naar jouw gedachten over waar we nu naartoe moeten.
Spreker 5en
Nou, heel erg bedankt, Raj. En dank ook aan Hadjar en Shiba voor het bijeenbrengen van deze uitstekende groep. En ook voor de geest van het gesprek, de pioniers, zoals Kirsty zei, de kansen, die energie die in dit gesprek zit. Zoals je zegt, Raj, ik ben vaak in het veld, net als veel van mijn collega's hier, Kathy en Chowder en anderen van de ISC-hoofdvertegenwoordigers, en natuurlijk ook. En we vertrekken hier binnen een paar weken vandaan naar Timboektoe en dan hoop ik voor het einde van de maand naar Taizé, een van de moeilijkst bereikbare plekken op dit moment, en vandaar naar Gaza en ten zuiden van de Litani-rivier in Libanon. Wat je in al die plaatsen vindt, Raj, zoals je weet, en in de gebieden die herstellen van klimaatrampen, je weet, ik was onlangs in La Guaira na de aardbevingen daar en onze teams hebben bijvoorbeeld op de overstromingen in Nepal gereageerd. Wanneer een crisis toeslaat, of het nu een conflict of klimaat is, komen mensen bij elkaar. En ze komen niet bij elkaar en zeggen: ik ben een humanitair werker, jij bent een ontwikkelingswerker, jij bent uit de privésector, jij bent de civiele samenleving. Ze komen gewoon bij elkaar als mensen. En dat werkt op lokaal niveau. Maar al zo lang, ondanks onze beste inspanningen, werkt het niet op mondiaal niveau. Wanneer we op mondiaal niveau komen, valt het vaak uit elkaar. En we gaan naar veel bijeenkomsten en zeggen: laten we niet in silo's werken. En dan gaan we weg en maken we aparte plannen. En we zamelen geld in apart op. En we communiceren apart over dat hele niche-onderwerp waar we ons toevallig mee bezighouden in onze silo's. Dus we moeten echt de mindset veranderen naar die collectieve geest die we op lokaal niveau zien. We moeten overgaan tot actie. En daarom is Shiba en Shiba's focus met het WEF op praktische projecten zo belangrijk. Daarom zetten we in het hele ISC deze efficiëntie-initiatieven door. We werken toe naar één toeleveringsketen, één inkoopproces. We werken aan transitie door het werk dat Alexander DeCrowe voor ons leidt.
En waarom, weet u, veel van de organisaties, waaronder hier, weet u, wanneer Kathy en Youssef zich in een probleem vastbijten of Ugo en de IOM, denken zij niet dat er een humanitair en ontwikkelingsaspect aan zit. Zij denken: wat doen we voor kinderen? Wat doen we voor mensen op de vlucht? En dat is de mentaliteit die we nodig hebben. Een mentaliteit van complementariteit. Wie is het beste geplaatst om dit uit te voeren? Nog een paar gedachten. Ik denk dat het argument voor voorspellende actie nu gewonnen is. En we moeten er gewoon mee aan de slag. We hebben nu de instrumenten, de tools om crises, met name klimaatcrises, voor te zijn. En we moeten eropuit gaan en die veel innovatiever gebruiken en resultaten nastreven. Daarom heb ik honderd miljoen vrijgemaakt uit het noodfonds, zodat gemeenschappen zich kunnen voorbereiden op El Niño. We weten welke wegen over een maand afgesloten zullen zijn. En dus kunnen we de zaden aan de andere kant van die wegen brengen voordat ze afgesloten worden. En als we naar de privésector kijken, moet onze mentaliteit verschuiven van: we hebben een plan, financiert u het alstublieft, naar: hier hebben we een reeks uitdagingen, helpt u ons alstublieft om ze aan te pakken. Hoe lossen we problemen samen op? Hoe creëren we samen kansen? Dus we hebben u nodig. We hebben dit gesprek nodig, maar nog belangrijker, de mensen die wij dienen, hebben dit gesprek nodig. Dank u dat u ons bij elkaar hebt gebracht.
Spreker 2en
Heel erg bedankt, Tom. Bedankt dat je wat van de grondige waarheid de zaal in hebt gebracht, wat we echt nodig hadden om te horen. Ik waardeer dat. Ik wil Jacqueline Novogratz van harte welkom heten bij deze discussie. Jacqueline is de oprichter en CEO van Acumen. Je bent hier al heel lang mee bezig. Jij en je collega’s bij Acumen hebben in zekere zin deze sector eigenlijk uitgevonden. Het is dus niet nieuw, maar ik ben zeer benieuwd naar wat jij denkt dat dit moment van ons vraagt, wat we vandaag anders kunnen doen als het gaat om investeren in enkele van de meest kwetsbare markten ter wereld.
Spreker 6en
Bedankt, Raj, en bedankt voor je stem. En aan het World Economic Forum en de Europese Commissie, dit is gewoon een spectaculaire zaal. En die vertegenwoordigt precies de soort gesprekken die we moeten voeren, voortbordurend op wat Tom heeft gezegd. Wat ik wil zeggen is dat net zoals geen enkele organisatie of subsidieverstrekker de problemen waar we mee kampen alleen kan oplossen, zo kan dat ook geen enkele investeerder. En dat de enige manier om deze problemen op de lange termijn op te lossen met veerkracht, is door nieuwe combinaties van kapitaal, nieuwe vormen van samenwerking, meer durf en durf ik te zeggen echt werken aan vertrouwen en eerlijkheid. Ik ben gevraagd om even een heel kort voorbeeld te geven, wat lastig is met dit voorbeeld, maar hier komt het. Dus ik zal jullie niet vermoeien met off-grid elektrificatie, behalve dan dat 700 miljoen mensen op aarde nog steeds geen stroom hebben, wat ongelooflijk is in een tijdperk van AI en enorme klimaatverandering. Wat wij als voorbeeld hebben gedaan, is wat we de moeilijkst bereikbaren noemen, samen met enkele fantastische partners aan deze tafel. Het is in wezen een initiatief van 250 miljoen dollar waaraan 23 verschillende partners meewerkten, van filantropen tot aan ons die vroege, concessionele, langetermijn-eigen vermogensinvesteringen mogelijk maakten in landen zoals Somalië, Benin en Burkina Faso, waar dat soort kapitaal niet komt. De private sector zou zonder filantropie, durf ik te zeggen, niet binnenkomen. Daarmee verbonden was een concessionele kredietfaciliteit van 200 miljoen dollar met first loss-kapitaal en, wat echt heel belangrijk is, subsidiegelden voor technische bijstand, wat ik denk dat we opnieuw moeten definiëren. Dat is de algemene structuur. Daarin zaten niet alleen filantropen, maar ook de Wereldbankgroep en de IFI, waaronder de IFC, BII zoals eerder genoemd, FCDO, GAP, en iedereen begreep welk soort kapitaal ze inbrachten. Shinhan, de grootste commerciële bank van Korea, bracht ook verschillende expertise in. Zo kon deze samenwerking het juiste soort kapitaal naar de juiste markt brengen. Elk land heeft immers specifieke behoeften. En daar moeten we ook mee kunnen leven.
En dat brengt ons bij vertrouwen. Ik weet niet hoe vaak ik Ana Bejard bij de Wereldbank bel of schrijf om te praten over specifieke behoeften in een land, met name over resultaatgerichte financiering, zonder dat dit op deze manier zou werken. Ik roep de Noren op om na te denken over hoe we technische bijstand moeten structureren met verwachtingen op één manier, maar de realiteit is dat we te maken hebben met valutadevaluaties en het onvermogen om terug te converteren naar dollars, waardoor we het op een andere manier moesten gebruiken. De enige reden dat je tot 'ja' komt, is omdat je een langdurige werkrelatie hebt en zij weten dat je de waarheid zult vertellen. Dus zou ik zeggen dat wij allemaal, ieder van ons, aan dat onderdeel moeten werken. En ten slotte heb ik zoveel geleerd over partnerschap, vertrouwen en hoop dat we daarover kunnen praten. We hebben gewoon een nieuw niveau van durf nodig, een nieuwe manier om na te denken over risico. Hoewel ik het er min of meer mee eens ben dat het hier niet gaat om morele imperatieven, denk ik ook dat we moeten nadenken over het risico van niet durven. Want waar we het hier over hebben, gaat niet alleen om financieel risico. Het gaat om milieurisico. Het gaat om sociaal risico. En het gaat om moreel risico, wanneer, zoals Raj zei, een derde van de wereldbevolking wordt uitgesloten op een moment waarop AI de ongelijkheid alleen maar zal versnellen. Ik ben zo opgewonden om hier te zijn en zo dankbaar voor alles wat we hebben kunnen leren en de mogelijkheden die we hebben gekregen om dingen voor elkaar te krijgen dankzij de mensen aan deze tafel.
Spreker 2en
Heel erg bedankt, Jacqueline. Dank u wel en bedankt dat u de belangrijke rol van vertrouwen en eerlijk dialoog naar voren brengt, wat zeker de geest is die ik hoop dat we vandaag in deze zaal kunnen koesteren. Dus dank daarvoor. Ik wil Franny Letoier uitnodigen om bij ons aan te sluiten. Franny, jij investeert elke dag in precies de markten waar we het over hebben en je hebt geholpen om de Internationale Financiële Architectuur in een richting te sturen die deze economieën niet verwaarloost. Ik zou graag willen horen hoe jij deze kans op dit moment ziet.
Spreker 5en
Heel erg bedankt, Raj. En ik heb echt genoten van de openingswoorden van Hadja en Shiba en natuurlijk minister Christie en dr. Abdallah. En mijn collega’s hier op het panel. Ik kom hier vanuit een heel persoonlijk perspectief, omdat mijn carrière begon bij de multilaterale ontwikkelingsbanken, vervolgens overstapte naar het leiden van een stichting en daarna terugkeerde naar de multilaterale ontwikkelingsbanken, maar in dit geval de Afrikaanse Ontwikkelingsbank, om vervolgens te gaan werken voor een regionale subregionale ontwikkelingsbank, de TDB, en uiteindelijk mijn eigen fonds op te richten met eigen kapitaal en samen te werken met collega’s uit de private sector. Een van de dingen die mij bij het werk met de stichting opviel, is dat al deze vormen van kapitaal – humanitaire ontwikkelingsfinanciering, filantropie en privaat kapitaal – elk een heel specifieke leemte in de markt vullen. Maar zoals blinden die een olifant aanraken, zien we slechts één deel van de olifant. Daarom moeten we nu de blinddoeken afdoen en naar de hele olifant kijken, wat ons de kans geeft om heel anders samen te werken. En dat zijn de verhalen die ik hier snel zal delen over wat mogelijk is. Toen we begonnen, kregen we niet veel gehoor, omdat mensen – in tegenstelling tot het succes dat een dergelijk argument op wereldschaal had gehad – bij ons op kleinere schaal zeiden: ‘Dit past niet bij wat wij doen, wij kijken er zo naar en het is heel moeilijk om kapitaal op te halen om dit soort kwesties aan te pakken.’ Dus besloten we om zelf kapitaal in te zetten en te beginnen, en vervolgens te laten zien dat het inderdaad mogelijk is. Zo hebben we in de gezondheidssector, toen we begonnen, samengewerkt met een stichting, de Gates Foundation, die ons de helft gaf; wij brachten een gelijkwaardig bedrag in, 50-50, aan kredietkapitaal om te zien of we kleine en middelgrote ondernemingen en die in de laatste schakel van de distributieketen voor essentiële medicijnen en medische apparatuur het soort financiering kunnen bieden dat ze nodig hebben, ongeacht het land waarin ze zich bevinden.
En wat heel verrassend is, hebben we nu al bijna een jaar een bètaversie draaien met nul NPL’s – wat zelfs het investeringsteam verraste – en een mogelijkheid om snel te schalen en deze oplossing toe te passen. Dus nu zijn we op het punt aangekomen dat we kunnen zeggen: kom nu bij ons schalen. En de uitdaging hierbij is dat we eigenlijk begonnen in stedelijke markten, maar al snel kregen we te horen: weet je, er is hier een vluchtelingencommunity die hier echt baat bij zou hebben. En toen moesten we nadenken: als je een vluchtelingencommunity moet bedienen, verandert het model dan? En we kwamen erachter dat dat eigenlijk niet zo is. Wat verandert, is je risicobereidheid, en daarom kun je door structurering een oplossing vinden voor dat probleem. Het tweede voorbeeld dat ik heb, begint ook met onze eigen investeringen met ons eigen kapitaal, namelijk in de agroforestry- en herstelruimte. En ook hier zie je heel snel dat de koolstofmarkten waar iedereen invloed op probeert uit te oefenen, afhankelijk zijn van deze kleine boeren, kleine grondbezitters die juist enorme waarde kunnen leveren, inkomen kunnen genereren en tegelijkertijd kunnen bijdragen aan de koolstofkredieten waar grote bedrijven naar op zoek zijn. Maar er is geen match in hoe je dat moet financieren. Dus ook hier zijn we terug naar de tekentafel gegaan, hebben we het zo gestructureerd en ontworpen dat het deze kansen creëert. En nu zie je dat grote bedrijven komen zeggen: ik neem de volledige 50.000 hectare voor mijn rekening. En zo krijgen de boeren een tweede of derde inkomstenbron, en het mooie is dat door deze super El Niño nu de cacaoboeren, koffieboeren en theeboeren te maken krijgen met dalende opbrengsten, wat een enorme impact zal hebben op lokale economieën. Daarom is er nu een kans om koolstof als aanvullende inkomstenbron voor deze boeren te gebruiken. Ik sluit af met het laatste voorbeeld, want dit ligt me heel na aan het hart. We werkten met een kleine community en verstrekten werkkapitaal via digitale platforms – daarom ben ik een voorstander van AI, mits goed gebruikt, omdat we AI in kunnen zetten om heel snel oplossingen aan te bieden aan vluchtelingenkampen, aan individuen en aan zeer kleine eenmans- en tweemansbedrijven.
Tijdens COVID en daarna. En dat soort financiering werd toen de ruggengraat om te zeggen dat je deze kansen daadwerkelijk kunt benutten. Het is geen filantropische activiteit. Het kan een zakelijke kans zijn, want we hebben laten zien dat het kan, maar je moet het wel goed structureren. De valutarisico’s waren enorm. Het kredietrisico was beperkt. Dus als je die vindt, kun je manieren vinden om het te doen. Ik sluit af door te zeggen dat er nu een kans is en ik ben zeer enthousiast over het aankomende G20-voorzitterschap van het VK over een paar maanden, om dit oppakken. Hervormingen van MDB’s, zodat deze oplossingen niet eenmalige noodmaatregelen zijn, maar een herhaalbaar vehikel voor de toekomst. Platformoplossingen die de verschillende kapitaalstromen samenbrengen, van humanitair kapitaal tot marktkapitaal en kapitaalmarkten, want je hebt iemand nodig die er is wanneer de hulp stopt. Projectvoorbereiding en pijplijnontwikkeling. Ik kan niet sterker benadrukken wat Jacqueline zojuist heeft gezegd. Je hebt iemand nodig die in deze ruimte investeert. Activa-recycling, want daar heb je de mogelijkheid om activa die al gefinancierd zijn opnieuw te gebruiken en kapitaal vrij te maken om meer dingen te doen. En dan partnerschappen en het vertrouwensvraagstuk – ik kan het er niet meer mee eens zijn – dat je op de lange termijn unieke oplossingen kunt leveren. Dus voor Invest Frontier begin je met een paar landelijke prioriteiten, een paar lokale ondernemingen, spreek af wie voorbereidt, wie koopt, wie het risico draagt en een deadline voor implementatie. En volgend jaar, wanneer we elkaar weer ontmoeten, zul je zien dat we heel ver zijn gekomen. Dank u.
Spreker 1en
Dank u wel, Franny. Ik wil graag de echte praktijkervaring benadrukken die u hebt opgedaan met het daadwerkelijk investeren in kleine ondernemingen. U zei zelfs dat sommige bedrijven uit één of twee personen bestaan. Met nul niet-presterende leningen, zelfs in de meest uitdagende omgevingen. Dat zijn ongelooflijke resultaten en hopelijk geeft dat iedereen hier vertrouwen dat deze markten niet ontoegankelijk moeten zijn voor particuliere investeerders en voor hen die op zoek zijn naar reële rendementen. Er zijn overal kansen. Ik wil nu Barry Andrews vragen om aan de discussie deel te nemen. Barry is lid van het Europees Parlement en voorzitter van de commissie voor ontwikkeling van het Europees Parlement. Jullie zitten midden in de onderhandelingen over de financieringsenveloppe voor de toekomstige financiering van de Europese Commissie op het gebied van humanitaire en ontwikkelingshulp. We zijn benieuwd naar uw gedachten hierover.
Spreker 2en
Dank u wel Raj en goedemorgen iedereen. Commissaris, heel erg bedankt. In Shiva, bedankt voor deze ongelooflijke initiatief. Ik ben heel enthousiast om president te zijn aan het begin van iets en ik wil dat gevoel delen met zoveel van de eerdere sprekers: het voelt alsof we aan het begin staan van iets heel spannends. Maar zoals Raj zei, ben ik hier namens het Europees Parlement. Wij zijn samen met de Raad verantwoordelijk voor de Europese begroting en als zodanig zijn wij waarschijnlijk het meest directe aanspreekpunt voor Europese belastingbetalers. Onze taak is ervoor te zorgen dat we verantwoording afleggen en dat Europese belastingbetalers vertrouwen hebben in initiatieven zoals deze. Dus ik wil enkele kwesties naar voren brengen, niet omdat ik obstakels wil creëren, maar om ervoor te zorgen dat we de soorten kwesties begrijpen die bij sommige leden van het Europees Parlement op dit vroege stadium zorgen kunnen baren, zodat we de debatten kunnen vormgeven en de kwesties en obstakels die we zo vroeg mogelijk moeten overwinnen, kunnen anticiperen. Dus samen met Zijne Excellentie in Saoedi-Arabië zou ik de zorg delen dat we ervoor zorgen dat we onze focus scherp houden op minst ontwikkelde landen. Ik weet dat dit het focus is van deze conferentie op fragiele en door conflict getroffen landen, maar twintig jaar geleden lanceerden we hulp voor handel, een centraal onderdeel van de Global Gateway, en deze week hadden we een hoorzitting in het Parlement die liet zien dat hulp voor handel minst ontwikkelde landen heel erg heeft achtergelaten. Het is dus goed dat we nu deze intentie hebben, maar we moeten misschien onze focus hierop scherp houden. Het tweede punt is om de juiste balans te vinden tussen transparantie, het recht van het Parlement om bijvoorbeeld toezicht te houden, en de noodzaak van commerciële gevoeligheid van de particuliere sector. Natuurlijk, als je te maken hebt met de particuliere sector, zullen er kwesties rondom dat onderwerp zijn en als Parlement hebben we daar echt moeite mee. We worstelen daar al mee sinds de Global Gateway.
gateway is het erg moeilijk om informatie te verkrijgen over hoeveel publiek geld daadwerkelijk particulier kapitaal mobiliseert, het is erg moeilijk om cijfers te krijgen over de impact op menselijke ontwikkeling, het is erg moeilijk om de daadwerkelijke inzet van garanties en gemengde financiering te bekijken. Het gaat er dus om de balans te vinden tussen transparantie en uiteraard commerciële gevoeligheid. Het derde punt dat ik wil maken, en dat geldt voor alle publiek-private partnerschappen, is dat we moeten proberen de risicobalans goed te krijgen. We kunnen niet toestaan dat we een situatie krijgen waarin we een privatisering van de winst en een vermaatschappelijking van het risico hebben, en u hebt hier al over gesproken, Franny, over waar het risico ligt – dit is een zaak voor EU-belastingbetalers. Ja, we willen de particuliere sector erbij betrekken, dat spreekt voor zich, maar we moeten ook die balans goed krijgen. Het vierde punt is hoe we omgaan met de nieuwe trend die in Europa is ontstaan. Er zijn hier natuurlijk vertegenwoordigers uit de hele wereld en we willen multilaterale ontwikkelingsbanken erbij betrekken, maar ‘Made in Europe’ is een trend die afziet van de betrokkenheid van VN-organisaties, en we moeten ervoor zorgen dat we hier goed doorheen navigeren. Er kan zelfs de vraag rijzen of we de humanitaire regelgeving niet moeten aanpassen, aangezien die teruggaat tot 1996, en dit is een heel nieuwe aanpak die veel flexibiliteit vereist. Het vijfde punt is dat zelfs in ontwikkelde landen de toepassing van schaarse middelen zeer omstreden kan zijn – dat spreekt voor zich. Waar u een investering doet, waar u een uitkering doet op een verzekering bijvoorbeeld die wordt beheerd door een soevereine staat of een agent namens de soevereine staat, en dat is natuurlijk nog meer het geval in fragiele en door conflict getroffen landen waar de toepassing van schaarse middelen zeer omstreden kan zijn. Dat gebeurt in ontwikkelde landen, maar ook in ontwikkelingslanden, en iets waar we heel gevoelig voor moeten zijn. Tot slot nog een paar korte punten, en dat is dat ik denk dat we te veel vlaggenschipprojecten moeten vermijden.
Ik denk dat dat een zwakte van Global Gateway is geweest. Ik werd door DG INTPA gewezen op mijn beperkte kennis van zeeoorlogvoering, maar mij vertelt dat je slechts één vlaggenschip moet hebben om verwarring te voorkomen. Maar goed. Ik denk ook dat we moeten voorkomen dat we te veel beloven: impactinvesteren is geen nieuwe agenda. Agenda 2030 gaat over miljarden naar biljoenen, zoals u zei, Raj, en je kunt teruggaan naar 2008 toen Michael Porter sprak over de 'shared value'-initiatief. En ten slotte vind ik het belangrijk dat vertegenwoordigers van ontwikkelingslanden echt centraal staan in dit gesprek. Het is geweldig dat de private sector hier aanwezig is. Dus tot slot wil ik zeggen dat het Parlement klaarstaat om echt samen te werken aan dit onderwerp. Het is goed dat het strategisch is. Het is gebaseerd op de humanitaire mededeling van mei met een middellange termijn doel om 10 miljard dollar te mobiliseren tegen 2028. Dus we zullen er zijn, maar we zullen onze toezichthoudende functie uitoefenen. Dank u.