Brussels Live
SzukajAlertyKonto
Wszystkie transmisje

Parlament EuropejskiKomisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Posiedzenie komisji ITRE

wtorek, 10 listopada 2026

Automatycznie przepisane i przetłumaczone z oryginalnego dźwięku. Możliwe są błędy.

Nazwiska pochodzą z zapowiedzi przewodniczącego i są tak oznaczone; komisje nie publikują oficjalnej listy. Mówcy, których nie zapowiedziano, są ponumerowani.

Otrzymuj e-mail, gdy Twoje słowa padną tutaj

W porządku obrad

  1. 1Przyjęcie porządku dziennego
  2. 2Oświadczenia przewodniczącego
  3. 3Akt delegowany Komisji uzupełniający dyrektywę (UE) 2023/1791 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniający akt delegowany Komisji (UE) 2024/1364 w sprawie ustanowienia wspólnego unijnego systemu klasyfikacji centrów danych 2026/2895(DEA)
  4. 4Misja do Indii (Delhi), 21–25 września 2026 r.
  5. 5Misja do ACER, Słowenia (Lublana), 21–22 września 2026 r.
  6. 6Misja do ENISA, Grecja (Ateny), 21–23 września 2026 r.
  7. 7Zmiana rozporządzenia (UE) 2024/1252***I 2025/0385(COD) COM(2025)0946 - C10-0324/2025
  8. 8Wymiana poglądów z Marko Mišmašem, przewodniczącym BEREC 2026, Alejandrą de Iturriaga Gandini, przewodniczącą BEREC 2027 oraz dr Vereną Weber, dyrektor Agencji Wsparcia BEREC (Organu Europejskich Regulatorów Komunikacji Elektronicznej)
  9. 9Prezentacja przez Europejski Urząd ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA) raportu o stanie cyberbezpieczeństwa Unii
  10. Tydzień równości płci
  11. 10Wymiana poglądów na temat równości płci w programie ramowym Horyzont Europa 2021–2027 oraz perspektyw na przyszłość z Joanną Drake, zastępczynią dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji (RTD), Komisja Europejska
  12. * * *
  13. 11Prezentacja badania „Developing lead markets through “Made in Europe”. Evaluating mandatory procurement instruments and their economic impact”
  14. 12Wspólna procedura komisyjna (Reguła 59)
  15. Wspólna procedura komisyjna (Reguła 59)
  16. *** Głosowanie elektroniczne ***
  17. 13Ustanowienie Europejskiego Funduszu Konkurencyjności (ECF), w tym programu szczegółowego dotyczącego działań badawczo-rozwojowych i innowacyjnych w dziedzinie obronności***I 2025/0555(COD) COM(2025)0555 - C10-0165/2025
  18. 14Ustanowienie programu ramowego Horyzont Europa na lata 2028–2034, określenie zasad uczestnictwa i rozpowszechniania oraz uchylenie rozporządzenia (UE) 2021/695***I 2025/0543(COD) COM(2025)0543 - C10-0164/2025
  19. 15Ustanowienie programu szczegółowego wdrażającego program ramowy Horyzont Europa na lata 2028–2034, określenie zasad uczestnictwa i rozpowszechniania dla tego programu* 2025/0544(CNS) COM(2025)0544 - C10-0218/2025
  20. 16Program badań i szkoleń Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na lata 2028–2032, uzupełniający program ramowy Horyzont Europa, oraz zapewnienie wkładu Wspólnoty w projekt ITER 2025/0594(NLE) COM(2025)0594 - C10-0217/2025
  21. *** Koniec głosowania elektronicznego ***
  22. 17Sieci cyfrowe, zmiana rozporządzenia (UE) 2015/2120, dyrektywy 2002/58/WE i decyzji nr 676/2002/WE oraz uchylenie rozporządzenia (UE) 2018/1971, dyrektywy (UE) 2018/1972 i decyzji nr 243/2012/WE (Akt o Sieciach Cyfrowych)***I 2026/0013(COD) COM(2026)0016 - C10-0014/2026
  23. 18Różne
  24. 19Data następnych posiedzeń
  25. *** Tajne ***
  26. 20Spotkanie koordynatorów
  1. Mówca 1en

    Dzień dobry, koleżanki i koledzy. Proszę zająć miejsca; jest godzina 9.30 i możemy zacząć punktualnie. Więc, witam wszystkich. Możemy rozpocząć od porządku dziennego: mamy dzisiaj bardzo żywą komisję, dlatego musimy również uwzględnić czas. Pierwszym punktem jest przyjęcie porządku dziennego. Jeśli nie ma uwag, porządek dzienny może zostać przyjęty. Przystępujemy więc od razu do punktu 2. Na początek ogłoszenie: jak zwykle dzisiejsze posiedzenie jest transmitowane na żywo w sieci. Tłumaczenie będzie dostępne w 23 językach. Przystępujemy teraz do wymiany poglądów z Matschildem Wurthoferem, zastępcą dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Energii. Komisja Europejska w sprawie aktu delegowanego Komisji dotyczącego ustanowienia wspólnego unijnego systemu oceny centrów danych. I chciałbym powitać panią Matschild Wurthofer. Mam nadzieję, że dobrze wymówiłem jej nazwisko. W związku zatem, zastępczyni dyrektora generalnego, jak już mówiłem, do tej wymiany poglądów. Bardzo dziękuję. Za przyjęcie naszego zaproszenia. Komisja zaproponowała 21 września 2026 r. wspólny system klasyfikacji dla centrów danych, którego celem jest zwiększenie przejrzystości zużycia energii i wody przez centra danych w formie aktu delegowanego. Obecnie jest on poddawany badaniu przez Parlament. Termin na przyjęcia sprzeciwu wobec tego aktu delegowanego upływa podczas styczniowej sesji plenarnej 2027 roku. Teraz mamy 40 minut na tę wymianę poglądów. Po wystąpieniach naszego gościa rozpoczynamy pierwszą rundę koordynatorów lub ich przedstawiciele po dwie minuty, po dwie minuty każdy, a następnie przejdziemy do wystąpień z sali; wystąpienia z sali będą trwały po jednej minucie każde. Zapraszam wszystkich członków, którzy chcą zabrać głos, aby umieścili swoje tabliczki pionowo w stojakach. O ile czas na to pozwoli, umożliwię członkom, którzy chcą zadać pytanie uzupełniające, aby to zrobili. Proszę więc o tym poinformować. Chciałem przypomnieć wszystkim, w tym naszemu gościowi, że mamy na początku dnia, już na samym początku dnia, więc proszę przestrzegać przydzielonego czasu. A teraz zapraszam panią Wurthofer do zabrania głosu na 10 minut w jej imieniu

  2. wystąpienia otwarcia. Proszę, głos należy do państwa.

  3. Mówca 2en

    Dziękuję, pani Przewodnicząca, pani Donno San. Drodzy członkowie Parlamentu Europejskiego, to jest miło mi być tutaj. Bardzo dziękuję za zaproszenie, aby przedstawić tutaj tak zwany pakiet dotyczący efektywności energetycznej centrów danych, który Komisja przyjęła 21 września, oraz w w szczególności rozporządzenie delegowane ustanawiające wspólny dla Unii system klasyfikacji centrów danych. Moim celem dzisiaj nie jest dyskusja na temat zalet i wad centrów danych ze strony Komisji DGNR, ale naprawdę chodzi o energię i zrównoważony rozwój centrów danych. kryteria dla centrów danych, ale dostrzegamy również wiele korzyści w cyfryzacji oraz transformacji naszego czystego systemu energetycznego, a AI oferuje również w sektorze energetycznym liczne możliwości. Na przykład jeśli chodzi o inteligentne sieci, elastyczność po stronie popytu, dwukierunkowe dwukierunkowe ładowanie pojazdów elektrycznych lub po prostu przesuwanie zużycia na tańsze godziny. Cyfryzacja i AI w sektorze energetycznym idą w parze z przystępnością cenową, konkurencyjnością, bezpieczeństwem dostaw i dekarbonizacją. Niemniej jednak istnieją również wyzwania, oprócz wszystkich korzyści, które dostrzegamy. Po pierwsze, chodzi o zużycie energii. Wiemy, że według ostatnich szacunków centra danych odpowiadają za około 2,5 do 3 procent całkowitego zapotrzebowania na energię elektryczną w UE. To jednak różni się w zależności od państwa członkowskiego UE. Na przykład w Irlandii zużycie energii sięga nawet 20 procent krajowego zapotrzebowania na energię elektryczną. W innych jest to znacznie poniżej 3 procent. Mamy kilka węzłów, kilka miast, gdzie znajdują się głównie centra danych. zlokalizowane, ale oczywiście scenariusz pochodzi również z Międzynarodowej Agencji Energii (IEA) to, że centra danych będą się rozrastać, również po 2030 roku, a wraz z nimi wzrośnie zużycie energii. Drugim wyzwaniem jest to, że centra danych mogą powodować przeciążenie sieci w obszarach, w których się znajdują. centra danych często się grupują. Mogą obciążać sieci energetyczne i zasoby wodne, a także istnieje ryzyko, że nowe centra danych mogą podnosić ceny energii, a to – jak już mówiłem – jest naszym głównym celem: przyjrzenie się dostępności i cenom energii. Dlatego uważamy, że wzrost cyfrowy i wysokie standardy zrównoważonego rozwoju muszą iść ze sobą w parze.

  4. i większość mocy centrów danych, które będą dostępne w ciągu najbliższych 20 lat, zostanie zaprojektowana i zbudowana w ciągu najbliższych kilku lat. Dlatego też ważne jest, aby działać już teraz. Dlatego też podjęliśmy działania we wrześniu. Mieliśmy propozycję aktu w sprawie rozwoju chmury obliczeniowej i sztucznej inteligencji, czyli CADA, którego celem jest potrojenie liczby centrów danych do 2035 r., aby sprostać potrzebom. Ale jak już mówiłem, jesteśmy zobowiązani, aby centra danych w UE były zrównoważone. poprzez promowanie przejrzystości oraz najlepszych dostępnych technologii oraz zapewniając, że centra danych przyczyniają się do przejścia na czystą energię. Jakiś czas temu przedstawiliśmy strategiczną mapę drogową digitalizacji w sektorze energetycznym, a pierwszym działaniem jest przyjrzenie się zrównoważonej integracji danych w systemie. Wybraliśmy praktyczne i współpracy podejście. Chcemy zidentyfikować rozwiązania i najlepsze praktyki z całej Europy. A następnie zebrać je w pakiet dobrowolnych zobowiązań. W związku z tym przygotowujemy, we współpracy z władzami państw członkowskich, operatorami centrów danych, operatorami sieci oraz wszystkimi interesariuszami sektora energetycznego, unijny model umów trójstronnych dotyczących integracji centrów danych. Mamy nadzieję, że będziemy gotowi do końca roku. A następnie będzie to model dobrowolny, który można będzie pilotażowo wdrożyć w państwach członkowskich. regiony dostosowane do krajowych uwarunkowań i przełożone na lokalne porozumienia podpisane przez partnerów regionalnych i lokalnych. To zatem modelowy plan integracji centrów danych. Ale będziemy działać krok po kroku. W 2024 roku wprowadziliśmy europejską bazę danych o centrach danych oraz system raportowania, który w tamtym czasie miał zbierać informacje i kluczowe wskaźniki efektywności dotyczące zrównoważonego rozwoju centrów danych. Jak już powiedziałem, we wrześniu tego roku przyjęliśmy pakiet dotyczący efektywności energetycznej centrów danych, który zawiera sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie delegowane ustanawiające wspólny unijny system oceny centrów danych. To uzupełnia system raportowania. Po trzecie, uruchomiliśmy konsultacje publiczne dotyczące możliwych minimalnych standardów wydajności.

  5. dotyczące centrów danych w UE. I dotyczyłoby to nowych lub przebudowanych centrów danych. Konsultacje publiczne trwają do 12 grudnia. W związku z tym zapraszamy wszystkie zainteresowane strony do udziału. Tak więc następnym krokiem, jeśli zainteresowane strony tego chcą, byłoby ustanowienie przez posłów minimalnych standardów efektywności energetycznej. Ale dzisiaj omawiamy rozporządzenie delegowane, które jest właściwie naszym pakietem z września, a rozporządzenie delegowane jest w istocie etykietą, która będzie generowana automatycznie dla wszystkich centrów danych, które składają sprawozdania do bazy danych. Tak będzie wyglądać ta etyketa lub tak wygląda. Dla centrów danych oznacza to brak dodatkowego obciążenia dla operatorów centrów danych i administracji publicznej, ponieważ będzie to odbywać się automatycznie dla wszystkich centrów danych w bazie danych. Wszystkie etykiety będą publicznie dostępne jako część istniejącego pulpitu nawigacyjnego. Głównym celem jest zwiększenie przejrzystości dotyczącej zużycia energii przez centra danych. oraz aby lepiej informować proces tworzenia polityki i z pewnością wspierać bardziej zrównoważone zamówienia publiczne dotyczące aktywów cyfrowych i usług. Może to zatem umożliwić porównanie centrów danych w regionie i promować nowe projekty lub odpowiednie interwencje w zakresie efektywności. Źródłem jest dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej (EED). Ale według nas obejmuje ona trzy ważne wymiary zrównoważonego rozwoju centrów danych. Po prawej stronie widzimy power usage effectiveness, czyli efektywność energetyczna. Water use effectiveness, co jest równie ważne, ponieważ centra danych zużywają wodę zużywają dużo wody. Oraz pozyskiwanie niskoemisyjnych źródeł energii, co widać po lewej stronie: pozyskiwanie energii ze źródeł odnawialnych, energii jądrowej i innych. Tak więc oto kluczowe elementy etykiety: musi być ona możliwie jak najprostsza, czego nauczyliśmy się od innych etykiet produktowych, ale zapewnia ona większą przejrzystość w tym zakresie. A zatem chciałbym zakończyć moje pierwsze wystąpienie. Bardzo dziękuję za uwiątkliwość. Uważamy, że jest to ważny krok w kierunku przejrzystości i zrównoważonego rozwoju, jak już mówiłem na początku. Oczywiście cała dziedzina centrów danych obejmuje znacznie więcej aspektów, ale w sektorze energetycznym to właśnie tutaj szukamy i chcemy dostrzec korzyści.

  6. wyzwania. Bardzo dziękuję.

  7. Mówca 1en

    Dziękuję za klarowe wyjaśnienia i teraz udzielam głosu EPP, pani Aura Salla.

  8. Aura SallaPPEen

    Dziękuję, panie przewodniczący.

  9. Mówca 1en

    Tak, proszę.

  10. Mówca 2en

    I po pierwsze, dziękuję zastępczyni dyrektor generalnej, ogólna uwaga: musimy przestać ułatwiać funkcjonowanie centrów danych dla amerykańskich i chińskich firm, musimy zarezerwować naszą energię elektryczną i zasoby naturalne dla naszych własnych europejskich przedsiębiorstw i musimy jak najszybciej i jak najszerzej zacząć wybierać europejski chmurowe rozwiązania. Nie ma wątpliwości, że potrzebujemy centrów danych – to konieczne dla rozwoju sztucznej inteligencji w Europie – ale musimy zadbać o to, aby były one dostępne dla europejskich użytkowników dzięki jasnym regulacjom. Regulacje muszą być uczciwe i neutralne technologicznie, etykiety muszą dostarczać jasnych i wiarygodnych informacji, aby przedsiębiorstwa, organy publiczne i obywatele mogli zrozumieć i porównać rzeczywisty wpływ centrów danych na środowisko. Chciałbym uznać konstruktywną współpracę między Parlamentem a Komisją: wiele z obaw, które zgłosiliśmy na wiosnę 2026 r., zostało uwzględnionych w przyjętym akcie delegowanym, co oczywiście witamy. Chciałbym jednak zadać pytanie dotyczące sposobu pomiaru i komunikowania zrównoważonego rozwoju. Istnieje istotna różnica między tym, co centrum danych jest gotowe zrobić, a tym, co faktycznie dostarcza. Rozumiem potrzebę prostego systemu oceny i to, że operatorzy nie powinni być karani za okoliczności poza ich kontrolą, takie jak brak sieci ciepłowniczej, ale powinniśmy również zadbać o to, aby ci, którzy dostarczają realne korzyści środowiskowe, otrzymywali odpowiednie uznanie. Mam trzy pytania: po pierwsze, dlaczego schemat oceny koncentruje się na gotowości technicznej zamiast mierzyć rzeczywistą ilość odzyskanego ciepła odpadowego i świadczonych usług elastyczności sieci? Po drugie, w jaki sposób Komisja zapewni, że te publicznie dostępne etykiety jasno odróżniają gotowość techniczną od faktycznej wydajności, aby przedsiębiorstwa, władze i szersza opinia publiczna mogły dokonywać świadomych porównań? Po trzecie, czy Komisja zobowiąże się do zajęcia się tymi lukami podczas przeglądu w 2028 r., aby schemat oceny lepiej odzwierciedlał to, co centra danych faktycznie dostarczają, uwzględniając okoliczności poza kontrolą operatorów? Uważam, że to

  11. uczynić system ocen bardziej znaczący, zachęcać do prawdziwej zrównoważoności i wspierać inwestycje w infrastrukturę centrów danych w Europie. Dziękuję.

  12. Mówca 1en

    Dziękuję i teraz dla SND, panie Nielsie Fuglsangu.

  13. Mówca 3en

    Bardzo, bardzo dziękuję, panie przewodniczący, oraz dziękuję Mechthild za przedstawienie tego wniosku dotyczącego etykiety. Myślę, że to dobry krok, i rzeczywiście, jak pani wspomniała, pochodzi on z dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej. Była pani tam dzisiaj rano podczas negocjacji, kiedy przyjęliśmy ten dokument, kiedy ja negocjowałam w imieniu Parlamentu. Dlatego uważam, że to naprawdę przydatne, aby mieć pewność, że mamy więcej zrównoważonych centrów danych. Muszę powiedzieć, że w dużej mierze zgadzam się ze słowami mojej koleżanki z EPP, że musimy zarezerwować pojemność dla europejskich centrów danych. Nie widzę naszego interesu w marnowaniu całej naszej energii i wody na centra danych Microsoftu, Apple’a czy Google’a oraz innych dużych amerykańskich firm technologicznych. jednocześnie oczywiście potrzebujemy centrów danych, ponieważ musimy być niezależni – nie możemy przechowywać wszystkich naszych danych w zagranicznych centrach danych, potrzebujemy własnej infrastruktury na terenie Unii Europejskiej. Dlatego uważam, że ta etykietowanie pomoże nam mieć europejskie, zrównoważone centra danych. Mam dwa pytania. Pierwsze dotyczy ciepła odpadowego. Etykieta wskazuje jedynie, czy dane centrum danych jest gotowe do wykorzystania ciepła odpadowego; nie określa natomiast, ile ciepła odpadowego dane centrum rzeczywiście ponownie wykorzystuje. Jakie są zatem państwa zdanie w tej sprawie? Myślę, że można to poprawić. Wiem również, że co trzy lata będzie przegląd, okazja do reformy etykiety. Czy będziecie państwa na to zwracać uwagę? Myślę, że powinniście państwa przyglądać się temu, jak można poprawić etykietę, zwłaszcza w zakresie ciepła odpadowego, ponieważ wiemy, że dzisiejsze centra danych mogłyby dostarczać ciepło odpadowe odpowiadające zapotrzebowaniu 4 milionów europejskich gospodarstw domowych. W Danii mamy wiele systemów ciepłowniczych, ale tylko cztery z naszych 54 centr danych wykorzystuje ciepło odpadowe, więc uważam, że można to poprawić. Drugie pytanie, które chciałbym Panu zadać, dotyczy elastyczności: w etykiecie uwzględniono również pytanie, czy centra danych mogą być elastyczne

  14. zmniejsza pan zatem zapotrzebowanie na energię elektryczną i godziny szczytu, ale nie mierzy pan, czy faktycznie wykorzystuje się to potencjał. Czy byłoby to zatem coś, nad czym mógłby pan się zastanowić, no wie pan, myśleć o tym, jak w nadchodzących latach można by poprawić etykietę? Dziękuję.

  15. Mówca 1en

    Dziękuję w imieniu ECR, Diego Solier. Dobrze, będę mówić po hiszpańsku, przepraszam. Dziękuję. Dziękuję, jako sprawozdawca tej sprawy. Prawda jest taka, że to inicjatywa wydaje mi się trafiona, ale chciałbym najpierw podzielić się kilkoma refleksjami. Po pierwsze: czy to inicjatywa uwzględnia różne rodzaje centrów danych? Mam na myśli, że centrum danych kolokacyjnych to nie to samo co centrum danych chmurowych czy centrum danych do sztucznej inteligencji. To są różne typy centrów danych, które mają odmienne wymagania zarówno energetyczne, jak i dotyczące chłodzenia. Po drugie: to, co powiedział mój kolega z delegacji Sandiego, uważam za bardzo trafne, pod warunkiem że centrum danych znajduje się w pobliżu obszarów, gdzie wytworzone ciepło może być wykorzystane, na przykład przez strefy zurbanizowane. To wydaje mi się doskonałe, ale czasem fizyka nie dopisuje. Te centra danych są zlokalizowane w miejscach lub regionach, które nie znajdują się w pobliżu centrów miejskich, przez co to ciepło nigdy nie może dotrzeć do obszaru zurbanizowanego, aby z niego skorzystać. Dlatego oczywiście tylko wtedy, gdy takie centrum danych znajduje się blisko obszaru zurbanizowanego i może przynieść dodatkowe korzyści, powinno to być brane pod uwagę. dla społeczeństwa, ponieważ jest zlokalizowany w tej strefie. Chciałem również powiedzieć, że to jest refleksja i niemal pytanie: czy ta klasyfikacja uwzględnia strefę geograficzną? To nie to samo, czy centrum danych znajduje się w regionie Hiszpanii lub południowej Europy, czy w północnej Europie. Dlaczego? Ponieważ systemy chłodzenia w południowej Europie zużywają więcej energii i są inne niż w północnej Europie. Dlaczego na przykład Irlandia jest dużym hubem centrów danych? Wynika to z warunków klimatycznych, oprócz innych czynników. Ważne jest, aby uwzględnić tę różnicę lub wziąć pod uwagę sytuację geograficzną miejsca, w którym centra danych będą zlokalizowane. Chciałbym również – i chcę zakończyć, ponieważ mój czas dobiega końca – zwrócić się do DG

  16. Ener współpracuje z DG Connect w zakresie tego rodzaju regulacji, ponieważ ważne jest, aby w komisji była ta komunikacja i aby niniejsza propozycja w żaden sposób nie osłabiała prac prowadzonych obecnie w zakresie rozwoju chmury poprzez strefy akceleracji. Uważamy, że jest to bardzo silny mechanizm, który może pobudzić rozwój centrów danych, i nie chcielibyśmy, aby te ustalenia zostały w jakikolwiek sposób zakłócone przez tę dobrą opcję DG Ener. Dziękuję, Diego.

  17. Mówca 1fr

    Teraz w imieniu grupy Renew wystąpi pan Christophe Grudler.

  18. Christophe GrudlerRenewfr

    Dziękuję, Pani Przewodnicząca, będę przemawiać po francusku. Dziękuję, Pani Zastępczyni Dyrektor Generalnej, za Państwa prezentację. Bardzo wyraźnie chcę pochwalić ewolucję w tej ostatecznej wersji aktu sojuszu; rzeczywiście zmierzają w dobrym kierunku. Jeśli mogę tak powiedzieć, pokonaliśmy długą drogę, ponieważ w pierwszej wersji, którą Pani rozesłała, energia jądrowa była po prostu wykluczona, co było pewnego rodzaju paradoksem w czasie, gdy Ursula von der Leyen sama podczas Światowej Wystawy Energii Jądrowej pod Paryżem powiedziała, że popełniła strategiczną pomyłkę, blokując wszędzie energię jądrową, i że teraz to zrozumiała, a zaledwie kilka dni później pojawiła się nowa wersja. wersja aktu delegowanego, w której faktycznie energia jądrowa została zakazana. W związku z tym centrum danych zasilane energią jądrową nie było uznawane, natomiast centrum danych zasilane gazem ziemnym, któremu towarzyszył niewielki kontrakt na energię wiatrową, było uznawane i doceniane. To była naprawdę strategiczny błąd, klimatyczny i przemysłowy nonsens. Wraz z kilkoma kolegami z różnych grup zwróciliśmy się do Przewodniczącego oraz do Dyrektora Generalnego DGNR, a tekst przedstawiony dzisiaj stanowi ważny postęp i zwycięstwo tej ponadpartyjnej mobilizacji. To zagadnienie jest strategiczne, ponieważ Europa chce w ciągu siedmiu lat potroić moce swoich centrów danych; bez obfitej, dekarbonizowanej i kontrolowanej energii nie będzie europejskiej suwerenności cyfrowej ani sztucznej inteligencji. Mam wobec Pani/Pana zatem dwa bardzo krótkie pytania. Po pierwsze, czy może Pani/Pan zagwarantować, że od lata 2027 r. wykorzystanie energii jądrowej będzie mogło być uwzględnione w tej etykiecie z taką samą widocznością jak energia odnawialna? Po drugie, zasada dodatkowości, jak została określona w pierwszej wersji, budziła poważne obawy. Czy może Pani/Pan potwierdzić, że 10-letnia zasada nie będzie karcić istniejących mocy produkcyjnych, mam tu na myśli w szczególności elektrownie jądrowe i zapory? elektrownie wodne zbudowane kilkadziesiąt lat temu, które nadal wytwarzają dekarbonizowaną energię elektryczną

  19. czy instalacje będą mogły być rzeczywiście oceniane pod tym szyldem? Dziękuję. Dziękuję.

  20. Mówca 1en

    A teraz przechodzimy do Zielonych, pani Utah Paulus.

  21. Jutta PaulusVerts/ALEen

    Bardzo dziękuję, panie przewodniczący, oraz dziękuję Mechteld, że Pani jest tutaj. Ja również byłem z Nielsem w tym samym pomieszczeniu, kiedy negocjowaliśmy. oczywiście dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej, i muszę powiedzieć, że bardzo mnie to cieszy, iż Parlament jest tak zjednoczony w kwestii konieczności zakończenia zależności od zagranicznych operatorów oraz zarezerwowania cennej przestrzeni i mocy sieciowej dla europejskich operatorów. Mam pytanie, a właściwie pierwsze pytanie, dotyczy sprawozdawczości, ponieważ wiemy, że około 30% operatorów złożyło sprawozdanie, które były zobowiązane, więc moje pytanie brzmi: jakie konsekwencje Komisja z tego wyciągnie? W jaki sposób przekonamy pozostałe 70 % do rzeczywistego przekazywania danych? Uważam, że nazwa „pakiet dotyczący efektywności centrów danych”, w tym energia jądrowa, to swego rodzaju oksymoron, gdyż energia jądrowa nie jest przecież nigdy efektywna – to termodynamika. Pan to wie, panie Czy Grudler chciałby to zmienić, ale niestety prawa fizyki nie mogą ulec zmianie. Moje pytanie brzmi jednak raczej: w jaki sposób certyfikaty jądrowe dla istniejących elektrowni, takich jak Katamam, no wie Pani/Pan, wszystkich elektrowni, które już działają, w jaki sposób te certyfikaty miałyby pomóc w transformacji? Przecież nic nie musiałoby ulec zmianie, nie trzeba by budować nowych mocy, więc dla mnie nie jest do końca jasne, jaki sens ma ta etykieta „gotowy na ciepło odpadowe” – mam takie samo wrażenie jak pani Panie Salah oraz panowie Fuglesang i Sollier, cała idea polega na tym, że operator powinien wybrać lokalizację, gdzie ciepło może zostać wykorzystane, zamiast najpierw wybierać lokalizację, a potem mówić: ach, tutaj nie ma zastosowania dla mojego ciepła. Zgadzam się jednak z pana pytaniem, w jaki sposób można dokonać rozróżnienia między na przykład hiper skalowcami a operatorami współdzielonymi. Czy Komisja rozważa wprowadzenie benchmarku związanego z typem działalności lub jakie są inne pomysły? Dziękuję.

  22. Mówca 1en

    Dziękuję, a teraz do lewicowej frakcji pan Per Clausen.

  23. Per ClausenThe Leften

    Bardzo dziękuję, będę mówić po duńsku.

  24. Per ClausenThe Leftda

    Chciałbym na początku podziękować Zastępcy Dyrektora za przybycie dzisiaj, abyśmy mogli przeprowadzić tę ważną dyskusję. To prawda, że UE w dużej mierze nie posiada przejrzystych ocen zrównoważonego rozwoju, które można by porównywać między państwami członkowskimi UE. To taki przegląd powinniśmy mieć już dawno temu, zanim duże amerykańskie centra danych zaczęły przytłaczać nasze kraje. Uważam również, że zdecydowanie potrzebujemy pewnych wspólnych minimalnych standardów. w obecnym kształcie unijni obywatele płacą cenę za to, że amerykańscy oligarchowie technologiczni wykorzystują nasze wspólne zasoby. Obywatele widzą, jak hałaśliwe centra danych wyrastają obok ich domów, które kiedyś stały w malowniczych okolicach, a teraz nagle znajdują się w strefie przemysłowej zanieczyszczonej hałasem, na przykład w Finlandii. Widzieliśmy, jak źle może się to skończyć, gdy Google bezprawnie wyciął 250 000 drzew i zniszczył cenne lasy oraz bioróżnorodność, ale także dostawcy wody ostrzegają, że centra danych mogą negatywnie wpływać na zasoby wodne, a my mogliśmy również zaobserwować, jak warunki pracy w wielu z tych centrów danych, zarówno podczas budowy, jak i później podczas eksploatacji, są głęboko problematyczne i zagrażają zielonej transformacji. Nie ma więc wątpliwości, że potrzebujemy przeglądu konsekwencji związanych z centrami danych w UE, ale potrzebujemy również po prostu ograniczeń ich nadmiernego wykorzystywania naszych zasobów. I chociaż Komisja planuje przedstawić minimalne standardy w połowie 2027 roku, to nadal wówczas wiele amerykańskich centrów danych mogłoby dotrzeć do Europy wcześniej, a konsekwencje mogłyby stać się nie do opanowania, dlatego moje pytanie zasadniczo brzmi: co Komisja zamierza zrobić w międzyczasie, aby przeciwdziałać skutkom środowiskowym i klimatycznym nowych centrów danych, i czy nie powinniśmy w tym miejscu rozważyć tymczasowego wstrzymania działalności, które mogłoby stanowić model dla zapewnienia, że w przyszłości będziemy mieli europejskie centra danych – europejskie, należące i kontrolowane przez Europejczyków?

  25. Mówca 1en

    Dziękuję, teraz dobiegła końca kolej koleżanki i kolegów, a ja oddaję głos ponownie komisji – proszę o udzielenie odpowiedzi.

  26. Mówca 3en

    Tak więc przede wszystkim bardzo dziękuję i widzę, że Parlament wyraźnie popiera naszą inicjatywę, aby przyjrzeć się centrom danych z perspektywy zrównoważonego ET, i zdecydowanie uwzględnić w tym efektywność energetyczną, efektywność wykorzystania wody oraz czystą energię. zasoby, więc w tym sensie myślę, że rzeczywiście idziemy we właściwym kierunku i bardzo dziękuję za wasze wsparcie. Teraz wracam do pytań. Oczywiście ciepło odpadowe jest bardzo ważnym elementem i powinniśmy je wykorzystywać jak najwięcej tam, gdzie jest dostępne. Ciepło odpadowe z pewnością stanowi część naszej polityki energetycznej, jednak etykieta będzie zawierać informacje jedynie o centrach danych gotowych do udostępnienia ciepła odpadowego potencjalnym odbiorcom. Rzeczywiste wykorzystanie lub ponowne wykorzystanie ciepła odpadowego nie zostało uwzględnione, aby nie dyskryminować centrów danych, które nie mają takiej możliwości. To takie proste. W niektórych czasami istnieje taka możliwość, oczywiście bardzo ją witamy, ale nie powinniśmy karać samego centrum danych, gdy nie ma możliwości wykorzystania ciepła odpadowego ani innych źródeł. Dlatego też, jeśli wolno mi tak powiedzieć, przyjęliśmy neutralne podejście: to, co jest dostępne w danym miejscu, umieszczamy na etykiecie, jeśli zaś nie ma – to nie. Niestety nie jest to wina centrum danych, oczywiście nasze ogólne podejście do polityki energetycznej polega na wykorzystywaniu jak największej ilości ciepła odpadowego, co zostało uwzględnione w naszych propozycjach dla UE i innych, ale nie powinno to być karane. Tak brzmiało trochę pytanie, które otrzymałem. Innym aspektem jest to, że powiedziałem, iż będziemy współpracować ze wszystkimi zainteresowanymi stronami – państwami członkowskimi, centrami danych, dostawcami – nad rodzajem umowy trójstronnej i do końca roku będziemy mieli modele oraz najlepsze praktyki. Zostaną one następnie włączone do przeglądu, który planujemy na 2028 r., a który już jest częścią naszej propozycji. Jeśli więc w ciągu najbliższych dwóch lat pojawią się kolejne dowody na to, że jest to możliwe w taki czy inny sposób, będziemy bardzo zadowoleni. To była trzecia odpowiedź na pytanie posła, aby uwzględnić to w przeglądzie i ewentualnie ulepszyć to, co robimy. I myślę, że Niels, zacząłeś bardzo dobrze – podstawą jest dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej, która jak

  27. panie sprawozdawczyni, teraz należy się pani głos; pozostali, prowadziliście negocjacje i dlatego punktem wyjścia jest także, by do pana Krügler dotyczył efektywności energetycznej, jest to część naszego obowiązku w zakresie efektywności energetycznej; to była siła napędowa. Jesteśmy neutralni technologicznie. Chcieliśmy efektywności energetycznej, ale dzięki naszej pracy w ciągu ostatnich dwóch lat z raportami i bazą danych byliśmy świadomi, że woda jest kwestią, jak państwo wiedzą. Dlatego też uwzględniliśmy wodę, ale także energię jądrową jako technologicznie neutralną, obok odnawialnych źródeł energii i energii jądrowej. czyste źródła energii – to jest teraz częścią naszej klasyfikacji etykiet. Nie było żadnego zamiaru bazowania na efektywności energetycznej, a rozpoczęliśmy od energii odnawialnej, ale jesteśmy bardzo zadowoleni, że możemy uwzględnić wszystkie niskoemisyjne źródła energii. Jak Państwo wyraźnie widzą, zaczynamy od energii odnawialnej i energii jądrowej. Istnieje również kategoria źródeł nieokreślonych – na razie. Być może za dwa lata będziemy bardziej precyzyjni, ale należy również znaleźć równowagę między przejrzystością i czytelnością a tym, by nie przeciążać systemu. Jasne jest, że podstawą jest dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej, ale ewoluowaliśmy i, o ile rozumiem, zostało to również przyjęte pozytywnie przez Parlament: te trzy główne kryteria zrównoważonego rozwoju, czyli czyste źródła energii, które są tutaj objęte. Myślę, że ciepło odpadowe obejmuje elastyczność, elastyczność jest oczywiście trochę podobna. Oczywiście chcemy, aby centra danych jak najbardziej przyczyniały się do elastyczności po stronie popytu, ale nie chcemy też karać tych, którzy nie są w stanie tego zrobić. To może być również coś, czym zajmiemy się bardziej za dwa lata, kiedy będziemy przeglądać etykietę. Myślę, że chcemy więcej elastyczności, to z pewnością jest również ważny cel polityczny, który realizujemy w sektorze energetycznym, i jest to trochę podobne rozumowanie w przypadku ciepła odpadowego: chcemy go, ale nie chcemy karać centrów danych, które jeszcze nie mają takiej możliwości. Następnie otrzymaliśmy pytanie od hiszpańskiego posła do Parlamentu Europejskiego na temat tego, gdzie jesteśmy w kwestii lokalizacji i zróżnicowania klimatycznego oraz ich wpływu na zużycie energii i wody. Naszym głównym celem jest zwiększenie przejrzystości, dlatego centrum danych jest oceniane na podstawie obiektywnych kryteriów.

  28. dotyczy to zużycia energii i wody oraz czystych źródeł energii, co wydaje się nam najbardziej oczywistym podejściem i które pozwala na przeprowadzanie różnych ocen oraz umożliwia porównania. Chcielibyśmy jednak dodać, że w etykiecie mamy również obowiązek lub dokument towarzyszący, który stanowi część naszego aktu delegowanego, aby zapewnić wyjaśnienia oraz metodologię oceny. potencjalny wpływ klimatu na zużycie energii i wody, zwany PUE i WUE, aby ktoś mógł porównywać centra danych w całej Europie. Istnieje zatem ta możliwość i ta obowiązek w dołączonym dokumencie, aby również ocenić, gdzie znajduje się dana lokalizacja oraz jaki jest potencjalny wpływ klimatu na zużycie energii i wody, co może się różnić na przykład w Hiszpanii i Finlandii, w Polsce lub w innych krajach. Istnieje zatem powiązanie z lokalizacją poprzez tę metodę, tak mi się wydaje. Odpowiedziałem panu Krügler o energetyce jądrowej, merci beaucoup, i nie ustąpimy w kwestii wieku aktywów oraz gwarancji. pochodzenie i PPAs muszą odnosić się do aktywów wytwórczych, które zostały oddane do użytku lub przeszły gruntowną modernizację, wydłużając ich okres eksploatacji nie więcej niż o 10 lat przed rokiem sprawozdawczym, to również stanowi część odpowiedzi na pana Krüglera Krügler do Jutty Paulus, bardzo dziękuję. Myślę, że już częściowo na to odpowiedziałem: pochodzenie oraz obowiązek raportowania stanowią część nadzoru rynkowego państw członkowskich. To państwa członkowskie muszą działać. To jest instrument rynkowy, dlatego naprawdę chcemy skłonić państwa członkowskie do działania poprzez instytucje nadzoru rynkowego. Myślę, że inne elementy, które zostały poruszone, takie jak warunki pracy, są ważne, ale to oznaczenie dotyczy przede wszystkim zrównoważonego rozwoju. Jak już powiedziałem na początku, istnieją inne kryteria dotyczące lokalizacji centrów danych, ale to oznaczenie koncentruje się na źródłach energii i oczywiście na warunkach pracy. większego obrazu i to jest nasza propozycja etykiety, która jest częścią tego CADA, tego pakietu chmury i sztucznej inteligencji, który my jako Komisja przedstawiliśmy, a który jest nieco szerszy, jeśli chodzi o suwerenność danych i inne aspekty, ale być może nie odpowiedziałem w pełni na pytanie. Tak, pytanie dotyczyło raczej tego, co pan

  29. Sawyer już powiedział, że kolokacja jest inna niż hiperskalowalność, zapytali. Proszę o kolejną rundę, więc czy skończyli państwo swoje odpowiedzi? Tak, dobrze, dziękujemy za odpowiedzi. Przechodzimy do kolejnej rundy wypowiedzi. Jedna minuta dla EPP, następnie S&D, panie. Nico Gonzalez Casares Dziękuję, przepraszam, przepraszam, kolego. Nie patrzyłem, przepraszam. Więc najpierw koleżanka Salla, proszę. Dziękuję, ale to nie jest kolej, którą pan właśnie powiedział, prawda? Inna runda, prawda? Tak. tak, tak. Senatorowie mają dwie rundy. Obie są pytaniami uzupełniającymi. Och tak, po prostu o pytanie uzupełniające, tak, po prostu pytanie uzupełniające. pytanie, dobrze, dobrze, więc jeszcze jeden punkt: Komisja rzeczywiście wskazała, że ten system klasyfikacji może również kształtować przyszłe ustawodawstwo, jak wspomniał Pan przed chwilą, na przykład akt w sprawie chmury obliczeniowej i AI. To czyni go wyjątkowym. ważne, abyśmy od samego początku mieli odpowiednie wskazania nowy wskaźnik niskoemisyjnej energii uznaje zarówno energię odnawialną, jak i jądrową, co jest mile widzianym postępem Czy Komisja może potwierdzić, że przyszłe wymogi będą również uwzględniać wszystkie zasoby niskoemisyjnej energii elektrycznej, w tym energię jądrową opierając się głównie na wskaźnikach dotyczących wyłącznie energii odnawialnej, i co ważne, w jaki sposób Komisja zapewni, że te oznaczenia nie staną się automatycznie obowiązkowymi wymogami bez odpowiedniej oceny skutków i kontroli Parlamentu? Dziękuję. Będę mówić po hiszpańsku. Chciałem podkreślić pytanie, które postawił pan Salas z PP. Uważam, że ważne jest uznanie tego, co powiedział na temat niskoemisyjnej energii, ponieważ, jak wiemy, miks energetyczny każdego kraju w Unii Europejskiej jest inny. Są kraje, które obecnie nie mają energii jądrowej i polegają na innych źródłach energii. różnice, które istnieją, czy są uznawane za zielone, dlatego ważne jest uznanie tej klasyfikacji dla energii niskoemisyjnej, a ponadto chciałem jeszcze coś powiedzieć na temat Zielonych i nie tylko ze względu na uwagi pana 80. % obciążenia danych i usług w Europie są oczywiście w rękach

  30. zagraniczni hipereskalatorzy, co każdy z nich proponuje, to poprawić i oddalić się od tej zależności, w której obecnie się znajdujemy, ale rozsądkiem nie możemy w dwa dni przejść z punktu, w którym jesteśmy, do punktu, do którego chcemy dotrzeć – musimy to robić rozsądnie i przy dobrych praktykach. Dlatego moratorium wydaje mi się trochę problematyczne, bo technologia nie czeka. Jeśli teraz od razu zatrzymamy rozwój centrów danych, to... Moim zdaniem przegramy kolejną wyścig technologiczny. Dziękuję. Okay, nie wiedziałem, że jest kolejna runda, ale skoro jest, chciałbym zapytać: czy data center, które w nocy korzysta z energii z węgla lub gazu, nadal może otrzymać zielony certyfikat? O ile się orientuję, ten certyfikat opiera się na gwarancjach pochodzenia i umowach o zakup energii. umożliwiające centrom danych udokumentowanie, że zakupiły wystarczającą ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł, aby pokryć swoje roczne zużycie, jednak niekoniecznie odzwierciedla to rzeczywiste źródło energii, którą zużywają w momencie jej wykorzystania. W jaki sposób Komisja zapobiegnie temu, aby etykieta zrównoważonego rozwoju nie stała się narzędziem greenwashingu, w którym to wydawcy etykiety przyznają ją, mimo że Centra danych mogą wyglądać na papierze na zielone, podczas gdy w praktyce wciąż w dużej mierze polegają na paliwach kopalnych. Dziękuję, Paul. Tak, dziękuję bardzo, panie przewodniczący. Nie prosiłem o moratorium – to była lewica – ale może nie byłem wystarczająco jasny. Moje pytanie brzmiało: mamy różne rodzaje centrów danych, jak pan Jak powiedział Sawyer, mamy co-locators, mamy hyperscalers, mamy centra szkoleniowe AI, a wszystkie te centra danych lub tego rodzaju centra danych mają różne charakterystyki, więc uważam ta zaś jest również mojego autorstwa: czy Komisja już myśli o wprowadzeniu systemu benchmarkingu związanego z typem centrum danych? To by faktycznie miało sens, ponieważ tak naprawdę nie można

  31. porównajmy to trochę tak, jak mamy w rozporządzeniu w sprawie ekoprojektu: rozróżniamy małe samochody i duże samochody, ponieważ duży samochód zawsze zużywa więcej energii niż mały. Właściwie to byłoby moje pytanie: co jest w pańskiej wypowiedzi, czego nie do końca zrozumiałem? Słucha pan? Nadal nie rozumiem, dlaczego operator centrum danych nie ma wpływu na wykorzystanie ciepło odpadowe, ponieważ może wybrać lokalizację, w której ciepło odpadowe może zostać wykorzystane, a mianowicie w jego możliwości i z pewnością w pełni zgadzam się z moimi kolegami, że powinniśmy naprawdę dążyć do tego, aby centra danych należały do europejskich podmiotów i były przez nie kontrolowane, ponieważ jesteśmy od nich zależni i widzimy, co potrafią Stany Zjednoczone zrobić w ciągu kilku dni, dobrze? Więc ostatnia, tak, proszę o zamknięcie, dziękuję, a ja nadal będę mówić po duńsku, dwa. Pierwsze pytanie brzmi: jeśli nie stawiamy wymogu, aby ciepło odpadowe z centrów danych było ponownie wykorzystywane, to w jaki sposób zapobiegniemy systematycznemu lokalizowaniu centrów danych w miejscach, gdzie można powołać się na brak możliwości ponownego wykorzystania ciepła odpadowego? Uważam to za bardzo ważne pytanie, ponieważ jeśli centra danych zostaną zlokalizowane w takich miejscach, grozi to ogromnym marnotrawstwem energii. i to raczej nie może być jedynym naszym pragnieniem dotyczącym efektywności energetycznej, a drugie pytanie brzmi: jeśli nie chcemy moratorium, to jak zamierzacie zapewnić, że w ciągu najbliższych lat nie powstanie mnóstwo amerykańskich centrów danych, które nie dbają o efektywność energetyczną? Przecież w takiej sytuacji się znajdujemy. Proszę, teraz oddaję głos. Ma pan 40 sekund na odpowiedź na następujące pytanie. Bardzo dziękuję. Myślę, że jak już mówiłem, ten wniosek jest częścią CADA i widzę, że są sprawozdawcy lub współsprawozdawcy CADA. Dlatego skupiam się na stronie energetycznej. Lokalizacja centrum danych z pewnością ma różne kryteria: jednym z nich jest ciepło odpadowe, ale mogą być i inne. Dlatego zdecydowaliśmy się na etykietę. Nie możemy tego karać – to jest zaleta. zdecydowanie, ale niektóre państwa członkowskie lub dostawcy centrów danych mogą zdecydować się na przeniesienie gdzie indziej

  32. również połączenie z siecią jest ważnym czynnikiem, a także siła robocza, mam na myśli, że istnieje wiele kryteriów dotyczących lokalizacji. To, co zrobiliśmy w Komisji, to już mieliśmy jedno, a wkrótce odbędą się kolejne spotkania okrągłego stołu, podczas których połączymy aspekt cyfrowy – jeśli mogę tak powiedzieć – i energetyczny, czyli operatorzy systemów przesyłowych, dostawcy centrów danych, przedsiębiorstwa i tak dalej, a także oczywiście państwa członkowskie, aby kryteria lokalizacji były ze sobą konsultowane przed wyborem lokalizacji i aby wiedzieli, że np. ciepło odpadowe jest ważnym kryterium, ale poza tym nie decydujemy, gdzie znajdzie się centrum danych, tylko uwzględniamy to w etykiecie. Myślę, że to jeden z punktów dotyczących różnych rodzajów danych – to prawda, różne rodzaje. na etykiecie operatorów centrów danych pod naszą europejską flagą znajduje się typ centrum danych z x x x x x tam pojawi się typ i tak właśnie zdecydowaliśmy i nie możemy tworzyć różnych etykiet dla różnych typów centrów danych, ale jest jasne, jaki to rodzaj centrum danych, a pan wspomniał o kilku, więc to zostanie odzwierciedlone na etykiecie, aby ludzie mogli zobaczyć przejrzystość, gdzie się ono znajduje była też pytanie tak o przyszłe zaopatrzenie w energię na razie, jak mówiłem wcześniej, wymieniono energię odnawialną i energię jądrową, jest też opcja „nieokreślone”, co to może być każdego innego źródła, jeśli spojrzymy na przegląd za dwa lata, musimy to ponownie opracować i być może być bardziej szczegółowym lub zrobić to inaczej – zrobimy to w raporcie i przeglądzie, ale na razie to jest najprostsze rozwiązanie. I to odnosi się także do pytania Niels: chodzi nie o wysiłki, aby pozyskać energię, ale o rzeczywistą mieszankę energetyczną. Centra danych, GOPPAs, jak słusznie zauważyłeś i zapytałeś, dotyczą faktycznie wysiłku centrum danych, aby dostarczać i pozyskiwać czystą energię. Nie chodzi o mieszankę energetyczną, która stanowi podstawę dla etykietowania źródła energii. To opiera się na GO i PPAs, co robimy ogólnie, aby zapewnić jasność i przejrzystość. Myślę, że odpowiedziałam na większość pytań, więc bardzo dziękuję. Robimy w tej sprawie naprawdę dużo.

  33. czekamy na pańską reakcję i tak, mamy ich wiele, dobrze, dobrze, przepraszam, nie, proszę, jeden z kolegów poprosił o zabranie głosu, więc pan Nico Gonzalez Casares, najpierw pytanie porządkowe, proszę, nie odbierajcie mi mojej minuty, to bardzo ważna debata, jest na szczycie porządku obrad i widzicie, że jest to jedna z największych komisji tego Parlamentu i tylko kilku członków jest obecnych. Dlaczego? Jeśli poświęcamy 80% czasu debaty na kolejne rundy koordynatorów, inni członkowie nie mogą zabrać głosu i nie są obecni. Musimy się więc nad tym zastanowić: to jest debata dla nas samych, nie ma nic wspólnego z litością, ale taka jest rzeczywistość. Dzisiaj jest wtorek rano, szczyt frekwencji w Parlamencie, i to jest rzeczywistość. Nie chcemy takich debat. Musimy się zastanowić, co tak naprawdę dzieje się w tej drugiej rundzie po rundzie po rundzie, podczas której inni członkowie nie mają możliwości zabrania głosu. Wiecie, w EPP jest jeden lub dwóch członków obecnych, największa grupa w sali. Nie obwiniam ich, ale to dlatego, że inni członkowie nie mogą mówić. Jest oczywiste, że potrzebujemy szerszej debaty na temat wdrażania centrów danych w Europie. Centra danych muszą przede wszystkim zapewniać suwerenność. Nie osiągniemy tego za pomocą tej etykiety. Ta etykieta nie jest celem samym w sobie, ale potrzebujemy suwerenności, aby nikt nie mógł nam odebrać usług świadczonych przez nasze centra danych. My dostarczamy energię, wodę, terytorium, a inni mogą nas w każdej chwili wyłączyć. Musimy temu zapobiec. Ale to nie jest miejsce na taką dyskusję. Z drugiej strony zrównoważony rozwój to było to, co miała na celu ta etykieta, a ten cel został przewyższony przez samą debatę – uwierzcie mi. to jest dobrowolne ćwiczenie, ale jest całkowicie zdezaktualizowane. Dlaczego? Ponieważ nie zapewnia nam rzeczywistego wglądu w faktyczny wpływ. Za pomocą tej etykiety nie jesteśmy w stanie ustalić nawet całkowitego zużycia energii przez centrum danych w megawatach, zużycia wody w litrach ani ilości megawatogodzin energii odnawialnej. Nie jesteśmy również w stanie określić emisji CO₂, jakie generuje każde centrum danych. Jest zatem całkowicie

  34. przezwyciężone i musimy iść dalej, uważam. Sądzę, że Komisja ma tutaj szansę dzięki standardom minimalnym, standardom minimalnej wydajności, propozycji legislacyjnej. Komisja uważa lub jest zdania, że teraz jest czas, aby ustanowić wiążące cele europejskie, aby rzeczywiście była suwerenność i zrównoważony rozwój. Przepraszam, pani Przewodnicząca. Dziękuję, kolego. A teraz do nowej pani/nowego pana Katri Kurmuni. Dziękuję, panie przewodniczący. Podczas tej dyskusji zauważyłem, że występują ogromne przekroczenia, które w mniej więcej podobny sposób dostrzegamy my wszyscy, i nie ulega wątpliwości, że popieralibyśmy nowe technologie oraz centra danych. Jednak to, co niepokoi większość z nas, to fakt, że obecnie przodują w tym Amerykanie i Chińczycy, a my oddamy im wiele naszej energii, sieci energetycznych i zasobów wodnych. Gdy zaś Europejczycy – miejmy nadzieję – pojawią się na tych rynkach w pewnym momencie, nie będziemy mieli już nic do zaoferowania. Przynajmniej ja, i przypuszczam, moi koledzy również, otrzymaliśmy wiele opinii od obywateli, którzy szczególnie martwią się o artykuł 5., paragraf 5. dotyczący tego samego zagadnienia, o którym wspomniał poprzedni mówca: że statystyki te nie są widoczne, że wiele danych dotyczących zużycia ukrywa się pod płaszczem tajemnic handlowych. Dlaczego więc zdecydowaliście się na zmianę artykułu 5., paragrafu 5. w ten sposób, a nie w sposób jawny, w którym wszystko powinno być publiczne w sprawach publicznych? Dziękuję, pani Sophie Erickson.

  35. więc kiedy przedstawi pani wiążące wymagania, aby zapewnić, że centra danych wezmą odpowiedzialność za rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną? Potrzebujemy tutaj jasnej odpowiedzi. Giganci technologiczni rozwijają się szybko, gospodarstwa domowe nie powinny płacić za to, że decydenci działają zbyt późno. Chcę również powiedzieć, że nie możemy nazwać centrum danych zrównoważonym, jeśli ludzie je budujący pracują bez podstawowych praw, a czasem w warunkach zbliżonych do niewolniczych. Dziękuję bardzo, dziękuję bardzo. A na koniec pani Benedetta Scuderi. Dziękuję, panie przewodniczący. Dziękuję komisji za to ważne debata na temat centrów danych. Patrząc na etykietę, wydaje mi się trochę niespójne mówić o etykiecie zrównoważenia, skoro to właśnie komisja – jak powiedzieliśmy, jak powiedzieli też liczni koledzy – stwierdziła, że dane dotyczące centrów danych objęte są tajemnicą. Więc lokalne społeczności i władze wiedzą jedynie, że istnieje efektywność energetyczna, nie znając ilości zużywanej energii, ilości zużywanej wody ani rzeczywistego wpływu na tę społeczność. Myślę, że w tej sprawie należy wprowadzić jasność. Kolejna kwestia: jak ta etykieta ma poinformować wszystkie gminy, miasta i regiony, które potrzebują rzetelnych informacji, aby podjąć decyzje, którym centrom danych udzielić zgody? Poza tym wydaje mi się, że trochę się spóźniamy. Wprowadzać etykietę teraz, kiedy napływają tysiące i tysiące wniosków od centrów danych – głównie amerykańskich – i nie ustanawiać jasnych reguł, mówiąc, że klasa G w Europie nie jest dozwolona, a klasa F w Europie nie jest dozwolona, potrzebujemy zrównoważonych europejskich centrów danych z jasnymi regułami i etykietą. Wydaje mi się, że to bardzo powolny krok, podczas gdy big tech przyspiesza. Dziękuję, kolego, za odpowiedź. Proszę poświęcić chwilę, ważne, aby odpowiedź była krótka. Dobrze, będę krótki. Dziękuję bardzo. Przede wszystkim, jak powiedziałam na początku, działamy teraz, ponieważ działamy

  36. średnio 2,5 do 3% naszej energii elektrycznej w UE jest zużywane przez centra danych, a po 2030 r. ten udział z pewnością wzrośnie. Dlatego teraz podejmujemy działania w ramach tej etykiety, naszego planu, a obecne konsultacje publiczne dotyczą kolejnego kroku: minimalnych standardów efektywności energetycznej. Myślę, że Casaras miał na myśli właśnie to. Zachęcamy wszystkich do udziału w tej konsultacji interesariuszy, która trwa do 12 grudnia. Następnie, na początku przyszłego roku, w pierwszej połowie, zamierzamy przedstawić propozycję minimalnych standardów efektywności energetycznej dla centrów danych. Już teraz widzimy ogromne zainteresowanie, więc jesteśmy gotowi, by podjąć kolejny krok i przedstawić taką propozycję. Dziś jednak chodzi o akt delegowany dotyczący etykiety, który jest pierwszym krokiem. Ale, jak już mówiłem, jesteśmy na to gotowi. Pracujemy nad tym, konsultacje publiczne trwają, przeanalizujemy wszystkie odpowiedzi i w przyszłym roku przedstawimy propozycję. Jak widać, najbliższe kilka lat ma kluczowe znaczenie, ponieważ szacuje się, że liczba centrów danych wzrośnie. Dlatego tak ważne jest, byśmy teraz podjęli działania. Odnosi się pani do artykułu piątego, ustępu piątego, który dotyczy danych, więc jak już mówiłem, wszystko opiera się na dyrektywie w sprawie efektywności energetycznej, którą wszyscy znamy. Ta dyrektywa zobowiązuje Komisję do publikowania zagregowanych danych, a my udostępniamy te informacje na dwa sposoby: poprzez publiczny pulpit nawigacyjny, na którym dzielimy się podsumowanymi danymi, gdy tylko są gotowe, oraz po drugie, udostępniamy dane za pośrednictwem corocznych raportów, które zawierają szczegółową analizę zgłoszonych danych. O ile to możliwe ze strony Komisji, opublikujemy dane w formie zagregowanej. Następnie to państwa członkowskie decydują, które konkretne dane ich centra danych muszą publikować. Jest to więc kompromis: państwa członkowskie decydują w tej sprawie, ale my sprawdzamy z ramienia Komisji, czy państwa członkowskie zastosowały przepisy prawidłowo. Jeśli nie, podejmujemy działania. Istnieje zatem obowiązek wynikający z dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej, aby publikować dane. Państwa członkowskie są odpowiedzialne za decyzję, które konkretne dane muszą zostać opublikowane, ale my sprawdzamy, czy to się dzieje.

  37. sprawdzanie, czy przepisy są stosowane, a samo oznakowanie już zwiększy przejrzystość dotyczącą zrównoważonego rozwoju poszczególnych centrów danych, a to, jak powiedziałem, jest pierwszym krokiem i celem tego wniosku dziękuję dziękuję dziękuję, że jesteście państwo obecni, państwa odpowiedź była bardzo interesująca, a temat niezwykle wrażliwy, dlatego też dyskusja jest tak żywa przejdźmy więc do punktu czwartego i przepraszam kolegę Stancanellego za spóźnienie mamy pięć minut na misję do Indii od 21 do 25 września 2026 roku oddaję głos Rafaelowi Stancanellemu jako szefowi delegacji na krótkie sprawozdanie z misji proszę przepraszam, panie przewodniczący, szanowni koledzy i koleżanki, z wielką przyjemnością zabieram głos dzisiaj, aby przedstawić wyniki misji naszej komisji do Nowego Delhi, która odbyła się w dniach 21–25 września, której miałem zaszczyt przewodniczyć przede wszystkim chciałbym podziękować kolegom z różnych grup politycznych, którzy wzięli udział w misji i przyczynili się do konstruktywnej i pogłębionej wymiany poglądów z naszymi indyjskimi partnerami szczere podziękowania należą się także sekretariatowi i Komisji ITRE, urzędnikom i tłumaczom, a także delegacji Unii Europejskiej w Nowym Delhi za doskonałą organizację i cenne wsparcie przez cały czas trwania wizyty misja dała nam możliwość spotkania z ważnymi przedstawicielami instytucji indyjskich, w tym ministrami odpowiedzialnymi za naukę i technologię, przemysł ciężki i energię, a także głównym doradcą naukowym rządu ponadto odbyliśmy bezpośrednie spotkania z przedstawicielami indyjskiego regulatora telekomunikacyjnego (TRAI), Indian Institute of Technology, federacji europejskich przedsiębiorstw w Indiach oraz Airbusa z tych spotkań wyniknął jeden wniosek, który uważam za szczególnie istotny: Indie patrzą z zainteresowaniem na Unię Europejską chodzi o rynek znajdujący się w fazie bardzo dynamicznego rozwoju, na którym działa już około 6000 europejskich przedsiębiorstw, co stanowi znaczącą obecność gospodarczą

  38. ważne, że świadczy o potencjale naszych relacji i perspektywach dalszej współpracy, także w świetle umowy o wolnym handlu, która jest obecnie formalizowana w odniesieniu do energii oraz bezpieczeństwa dostaw. Omówiliśmy priorytety polityki energetycznej Indii oraz możliwe obszary współpracy z Unią Europejską. Z dyskusji wyłoniła się jedna bardzo wyraźna lekcja: dywersyfikacja źródeł energii jest niezbędna, a transformacja energetyczna nie może odbywać się bez trzech kluczowych elementów, czyli zrównoważenia ekonomicznego, bezpieczeństwa dostaw i konkurencyjności. W tym kontekście neutralność technologiczna musi stanowić nieodłączną zasadę. Poruszyliśmy także temat wodoru – sektora, w którym Indie inwestują z dużym rozmachem. To zagadnienie wciąż budzi niepokój wśród indyjskich partnerów przemysłowych. Wraz z ministrem ds. przemysłu ciężkiego i stali omówiliśmy także perspektywy elektromobilności, baterii, recyklingu oraz dostępu do krytycznych surowców. Współpraca z Indiami, także w kontekście zawartej umowy handlowej, stanowi szansę dla obu stron, aby odnieść realne korzyści. Aby jednak mogła przynieść rzeczywiste efekty, musi opierać się na wzajemności, równouprawnieniu oraz ochronie zdolności produkcyjnych obu stron. Ważnym obszarem dyskusji była także współpraca w dziedzinie badań, innowacji i technologii strategicznych. Wypłynął znaczny potencjał współpracy w takich dziedzinach jak technologie kwantowe, superkomputery, półprzewodniki, sztuczna inteligencja, biotechnologia i kosmos. Szczególnie interesująca była także wymiana poglądów na temat indyjskiego podejścia do sztucznej inteligencji – strategii, która stawia na innowacyjność, przewiduje stopniową ocenę ryzyka i, tam gdzie to możliwe, wykorzystuje istniejące już ramy regulacyjne, unikając nadmiernych ograniczeń prewencyjnych. Myślę, że także Europa powinna przyjrzeć się temu podejściu z uwagą.

  39. Europejska Federacja Przedsiębiorstw w Indiach oraz Airbus umożliwiły nam pogłębienie analizy możliwości rynkowych w Indiach oraz perspektyw rozwoju sektora lotniczego, w tym także w zakresie rozwoju i stosowania zrównoważonych paliw. Misja potwierdziła, że możliwości współpracy między Unią Europejską a Indiami są konkretne i znaczące. Aby jednak te szanse wykorzystać, Unia Europejska musi w dłuższej perspektywie przedstawić jasną i pragmatyczną wizję oraz strategię przemysłową. Dziękuję za uwagę. Dziękuję, Raffaele. Teraz zabieram głos, Gonzalez Casares. Dziękuję. Myślę, że misja była dobrą misją. Dziękuję organizacji sekretariatu i grup. Jasne jest, że Europa i Indie – i Indie i Europa – będą miały okazje, a te okazje będą wzajemne. I to może być ważne. Powinniśmy również podziękować władzom indyjskim za ich dobrą wolę. Myślę, że istnieje mnóstwo możliwości w różnych sektorach technologicznych i przemysłowych, zwłaszcza w energetyce. Ale widzieliśmy też pewne bariery, na przykład w zakresie mobilności samochodowej. Myślę, że istnieją bardzo protekcjonistyczne bariery, które dotyczą możliwości wejścia na ten rynek. W zakresie energetyki zauważyliśmy jednak, że istnieje większe zainteresowanie kwestiami klimatycznej dyplomacji i handlu niż kwestią CIBAM. Władze indyjskie są zaniepokojone i tworzą system handlu emisjami podobny do naszego EU ETS, ale na początku nieco bardziej elastyczny. To, co nas zastanawia, to fakt, że tworzą rynek węglowy dla przemysłów emitujących, ale nie dla swoich źródeł energii. To każe nam podejrzewać, że ten system handlu emisjami został stworzony jedynie po to, aby działać przeciwko CIBAM, a nie jako realny cel wypełnienia porozumień paryskich – w szczególności art. 6.3 oraz rynków węglowych – i redukcji emisji. Dziękuję.

  40. Bardzo dziękuję. Jestem bardzo zainteresowany stanowiskiem. Kończymy ten punkt i przechodzimy do punktu piątego: misji do Słowenii w Lublanie w dniach 21–22 września 2026 r. Na ten punkt mamy pięć minut. Oddaję głos Jensowi Geierowi z S&D, jako szefowi delegacji, aby przedstawił krótkie sprawozdanie z misji. Dziękuję, panie przewodniczący. Dziękuję. Drodzy koledzy i koleżanki, w dniach 21–22 września komisja przeprowadziła misję do Lublany, aby odwiedzić ACER, Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki. ACER został utworzony w 2011 r., aby koordynować pracę krajowych regulatorów na poziomie unijnym. Wspiera opracowywanie unijnych regulacji dotyczących sieci i rynku, promuje konkurencję i integrację rynków oraz monitoruje nadużycia na rynku. W ostatnich latach zakres zadań ACER-u poszerzył się wraz z transformacją naszego systemu energetycznego. Parlament Europejski zawsze mocno wspierał ACER, co sprawia, że ta misja stanowi doskonałą okazję do wymiany poglądów na temat bieżących prac legislacyjnych oraz do bezpośredniego przyjrzenia się temu, jak ACER wspiera dalszą integrację rynku energii i realizuje swoje obowiązki w zakresie monitorowania i prowadzenia dochodzeń. Podczas wizyty agencja przedstawiła nam aktualną sytuację dotyczącą integracji rynku energii oraz niedawne postępy w usprawnianiu jej funkcjonowania. Korzyści płynące z integracji rynku, takie jak większa odporność i dobrobyt społeczno-gospodarczy, są już dziś widoczne. Nadal jednak istnieją wyzwania. Konieczna jest dalsza realizacja projektów unijnych i regionalnych, aby w pełni wykorzystać potencjał integracji rynku, zwiększyć efektywność i wydajność rynków energii elektrycznej oraz wspierać wspólne cele, takie jak przystępne ceny energii, cele zrównoważonego rozwoju i bezpieczeństwo dostaw. Ważnym celem misji było poinformowanie o naszych bieżących i przyszłych pracach legislacyjnych. W tym celu odbyliśmy owocne dyskusje na temat pakietu dotyczącego sieci, propozycji opłat sieciowych, nadchodzącego pakietu dotyczącego bezpieczeństwa energetycznego. Omówiliśmy również monitorowanie wycofywania rosyjskiego gazu oraz monitorowanie wodoru przez ACER. Na koniec otrzymaliśmy aktualizację dotyczącą stanu realizacji zakresu obowiązków ACER.

  41. dwa wdrożenia unijnych ram mających na celu wykrywanie i zapobieganie nadużyciom na hurtowym rynku, rewizja z 2024 r. nie tylko poszerzyła zakres regulacji, ale także przyznała ASA uprawnienia dochodzeniowe w sprawach transgranicznych. Uprawnienia te pozwalają ASA na ustalanie istotnych faktów dotyczących potencjalnych naruszeń zakresu kompetencji oraz skuteczne wspieranie działań egzekwujących podejmowanych przez krajowe organy regulacyjne. Podsumowując, wizyta pokazała, że rola ASA rośnie i że agencja odgrywa kluczową rolę w zintegrowanym, przejrzystym i godnym zaufania rynku energii. Uważam, że Izba powinna nadal wspierać ASA, w tym zapewniając jej środki niezbędne do wypełniania jej mandatu. Na koniec chciałbym podziękować ASA za wnikliwe prezentacje i wymianę poglądów oraz sekretariatowi ETA za doskonałą organizację. Dziękuję bardzo, dziękuję bardzo, a teraz przechodzimy do… tak, do misji Enisa w Grecji, w Atenach, od 21 do 23 września 2026 r. Przepraszam, kolego, mamy pięć minut na ten punkt, oddaję głos Markéty Gregorovej z Greens jako szefowej delegacji na krótkie sprawozdanie, na krótkie sprawozdanie proszę bardzo, dziękuję przewodniczącej i drodzy koledzy, więc komisja przeprowadziła misję w Atenach od 21 do 23 września 2026 r., jak już wspomniałeś, i skupiliśmy się na działaniach Unii w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz na pracy Europejskiej Agencji ds. Cyberbezpieczeństwa, czyli Enisa, a misja została zaplanowana tak, aby zbiegać się z naszymi pracami ITRE dotyczącymi zarówno rewizji CSA2, jak i dyrektywy NIS2, której jestem – przypadkiem – sprawozdawczynią. Zanim przejdę do naszych ustaleń, chciałabym naprawdę bardzo podziękować sekretariatowi ITRE za doskonałą organizację misji. Podczas owocnych dyskusji, które odbyliśmy, przyjrzeliśmy się mandatowi Enisa oraz jej wkładowi w wdrażanie unijnych ram cyberbezpieczeństwa. Delegacja była zgodna co do tego, że Enisa zapewnia ekspertyzę, opracowuje wytyczne i wspiera kluczową współpracę między państwami członkowskimi, instytucjami UE i oczywiście szerszą społecznością cyberbezpieczeństwa. Enisa również

  42. zatrudnia około 130 pracowników w ramach swojego planu zatrudnienia, NIS2, CRA oraz Akt o solidarności cybernetycznej każdy z nich dodaje nowe zadania, CSA2 wprowadza kolejne, a oświadczenie finansowe Komisji przewiduje 118 dodatkowych stanowisk do 2031 roku, więc to zdecydowanie należy poruszyć w przyszłych dyskusjach. Poruszono również zmiany i ewolucje w środowisku zagrożeń cybernetycznych – ataki ransomware, rozproszone ataki odmowy świadczenia usług, podatności w łańcuchu dostaw oraz wykorzystywanie luk w oprogramowaniu nadal stanowią poważne zagrożenia. Coraz szersze wykorzystanie AI dodaje zupełnie nowy wymiar. We wtorek dyskutowaliśmy o AI jako narzędziu dla atakujących i jako cel. Enisa opublikowała wówczas krajobraz zagrożeń na 2026 rok, w którym donosi o aktywnie wykorzystywanym złośliwym oprogramowaniu napisanym z użyciem AI oraz o intruzji wspomaganej przez AI, która w ciągu 8 minut uzyskała uprawnienia administratora w środowisku chmurowym. Lipcowy dokument Enisy przedstawia dane dla jednej organizacji – w pierwszym kwartale 2025 roku wykryto około 80 luk, a w pierwszym kwartale 2026 roku około 500, a przy użyciu najnowocześniejszych narzędzi obecnie wykrywa się około 500 dziennie. Od sierpnia Komisja może egzekwować swoje uprawnienia na mocy Aktu o AI, aby oceniać ogólne modele AI o ryzyku systemowym, jednak Unia nie dysponuje personelem zdolnym do przeprowadzenia takiej oceny – panel naukowy udziela jedynie porad. Plan działań z 7 lipca przypisuje Enisie pięć z dziewięciu kluczowych działań, ale żadne z nich nie jest zadaniem o charakterze prawnym. Program prac Enisy nie przewiduje oddzielnej linii budżetowej na AI i mam nadzieję, że uda nam się to naprawić w pliku CSA2. Ta misja potwierdziła kilka prawd, które dla mnie są oczywiste: cyberbezpieczeństwo przechodzi obecnie monumentalną zmianę, a ta zmiana wymaga, abyśmy sfinansowali i rozwijali skalę oraz zadania Enisy. Podobnie CSA2 jest miejscem, w którym należy to zrobić właśnie teraz, i mam nadzieję, że moi koledzy po tej misji będą to postrzegać podobnie. Dziękuję, tak, bądźmy bardziej świadomi, bardzo dziękuję, a teraz przechodzimy do punktu siódmego, zmianie rozporządzenia dotyczącego Aktu o surowcach krytycznych. Mamy pięć minut, ale nasz kolega, pan Chahim, nie może tu być, więc poprosił, abym przekazał te informacje.

  43. do komisji, więc pierwsze spotkanie trilogowe dotyczące ukierunkowanej rewizji aktu o surowcach krytycznych odbyło się pod przewodnictwem Irlandii, podczas którego ambasador Kate Moran reprezentowała Radę w imieniu wiceprzewodniczącej Komisji wykonawczej oraz pan Chahim, który przewodniczy delegacji Parlamentu i jest sprawozdawcą, powitał konstruktywną postawę Rady i podkreślił, że różnice w zakresie ukierunkowanych poprawek są stosunkowo niewielkie, co pozwala na znaczne postępy na poziomie technicznym. Podkreślił, że dokument składa się z dwóch filarów: ukierunkowanych poprawek oraz ustanowienia Europejskiego Centrum ds. Surowców Krytycznych. Parlament dąży do osiągnięcia porozumienia w sprawie całej rewizji, łącznie z poprawkami i unijnym centrum CRM, do końca roku, bez dalszych opóźnień uzasadnionych kwestiami dotyczącymi centrum CRM. Parlament ponownie wyraził poparcie dla samodzielnej, zdecentralizowanej agencji, uznając ją za najodpowiedniejszą strukturę zapewniającą stabilność operacyjną, finansowanie i demokratyczną odpowiedzialność, zwłaszcza w zakresie działań rynkowych i interwencyjnych. Sprawozdawca wskazał również na proponowaną radę zarządzającą, pilny komitet sterujący, udział interesariuszy oraz przeznaczone 2 miliardy euro na fundusz surowców krytycznych. Rada potwierdziła swoje zaangażowanie w rewizję, ale zaznaczyła, że nadal musi opracować mandat dotyczący centrum CRM. Zażądano bardziej szczegółowej oceny kosztów i korzyści oraz możliwych struktur zarządzania i poproszono Komisję o jak najszybsze przedstawienie dodatkowych informacji. Komisja powitała szybkie rozpoczęcie negocjacji i podkreśliła znaczenie elastyczności, unikania dodatkowych obciążeń administracyjnych oraz zapewnienia skutecznych narzędzi służących dywersyfikacji i reagowaniu na kryzysy w odniesieniu do centrum CRM. Wyraziła gotowość do współpracy nad rozwiązaniem, z poszanowaniem kompetencji instytucjonalnych oraz nadchodzących negocjacji w sprawie wieloletnich ram finansowych. Następne kroki są następujące: potwierdzono spotkania techniczne na 11, 18 i 20 listopada, a następnie kolejną polityczną trilogę.

  44. planowany na 9 grudnia, więc to wszystko. Inne pytanie, więc możemy przejść do punktu ósmego – wymiana poglądów z Marco Mismashem, przewodniczącym Barack na 2026 rok, Alejandrą Turią Gandini, przewodniczącą Barack na 2027 rok oraz dr Vereną Weber, dyrektor Agencji ds. Wsparcia dla Barack, czyli organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej – kolejny bardzo wrażliwy temat, więc dziękuję, witam, witam naszych gości. Dziękuję bardzo za przyjęcie naszego zaproszenia. Na tę coroczną wymianę poglądów mamy około godziny czasu, po otwarciu przez naszych gości rozpoczniemy pierwszą rundę – koordynatorzy lub ich przedstawiciele, po dwie minuty każdy, następnie przejdziemy do pytań z sali, po jednej minucie każde. Zapraszam wszystkich członków, którzy chcieliby zabrać głos, do odłożenia kartoników z nazwiskami, jak zwykle, w miarę możliwości czasowych. Pozwolę również członkom zadać dodatkowe pytania, jeśli czas na to pozwoli. Chciałem przypomnieć wszystkim, w tym naszym gościom, aby prosili przestrzegać przydzielonego czasu. A teraz zapraszam pana Mismasha, następnie panią Turię Gandini i dr Weber do zabrania głosu na siedem minut każde z otwarciem. Proszę, głos należy do państwa. Dziękuję, panie przewodniczący. Następny slajd. Pozwolę sobie krótko przedstawić dzisiejsze porządki obrad. Najpierw kilka słów o Barack i Biurze Barack, następnie Alejandra, nowa przewodnicząca, przedstawi prace Barack w 2027 roku, po czym Verena Weber, dyrektor Biura Barack, oraz ja przedstawimy naszą ocenę DNA. Następny slajd. Dlaczego Barack jest tak ważny? Nasza praca polega na tym, aby jednolity rynek cyfrowy funkcjonował w praktyce i zapewniał europejskim regułom realne korzyści dla użytkowników końcowych i przedsiębiorstw. Oznacza to przystępne ceny łączności, „rozmowy jak w domu”, utrzymanie niskich kosztów połączeń i cen SMS-ów w UE, wybór i uczciwe traktowanie, otwarty dostęp do internetu oraz silne prawa konsumentów. Oznacza to także niezawodne nowoczesne sieci wspierające wdrażanie światłowodów, płynne przejście z miedzianych sieci oraz wreszcie bezpieczny świat cyfrowy.

  45. infrastruktura z odpornymi sieciami i nowymi technologiami – tak BEREC rzeczywiście przynosi korzyści europejskim obywatelom i przedsiębiorstwom. Ale to nie dzieje się samoistnie; wymaga to niezależnej wiedzy regulacyjnej, ścisłej współpracy między krajowymi regulatorami oraz spójnych praktyk regulacyjnych w całej Europie. Dlatego działamy w strukturze dwupoziomowej. BEREC, jak powiedział prezes, zapewnia niezależną wiedzę regulacyjną, a biuro BEREC jest agencją UE, która oferuje wsparcie profesjonalne i administracyjne dla BEREC oraz zapewnia ciągłość operacyjną. W ten sposób wspólnie dbamy o to, aby regulacje przekładały się na lepszą łączność i codzienne korzyści dla europejskich obywateli. Następna strona, proszę. Praca BEREC w 2027 roku. Dziękuję bardzo. Dziękuję wszystkim za przybycie. Omówię niektóre tematy i pomysły dotyczące tego, jak i czym będzie się zajmować nasza bezpośrednia praca w 2027 roku. Następna strona, proszę. Sektor cyfrowy ma kluczowe znaczenie dla konkurencyjności, innowacyjności, bezpieczeństwa i cyfrowej suwerenności Europy, a także dla rynku wewnętrznego i ostatecznie dla dobra naszych obywateli, poprzez połączenie wiedzy i doświadczenia wszystkich ekspertów, setek, setek ras w ramach Barack, przyczyniamy się do zrozumienia, jak ewoluuje rynek cyfrowy i jak rozwijają się technologie. Ponadto identyfikujemy pojawiające się wyzwania oraz to, jakie są najlepsze przyjęte środki w ramach polityki opartej na korzyściach. Barack, jak Państwo wiedzą, został powołany do pełnienia funkcji grupy doradczej dla instytucji europejskich, dlatego jesteśmy tutaj i gotowi pomóc. Pozwolę sobie wskazać kilka obszarów, w których praca Barack w 2027 roku będzie szczególnie istotna dla priorytetów i działań legislacyjnych tej komisji. Po pierwsze, Barack przeanalizował i przedstawił swój wniosek dotyczący aktu o sieciach cyfrowych, który zostanie przedstawiony przez przewodniczącego Barack później. Po drugie, mamy Digital Omnibus.

  46. akt o cyfrowej sprawności, czyli cyfrowej kontroli sprawności, która daje możliwość zbadania, jak różne elementy unijnego kodeksu cyfrowego współpracują ze sobą, zidentyfikowania powielania, ograniczenia biurokracji i uproszczenia przepisów. Barack popiera cel spójności i harmonizacji, aby zapewnić spójność regulacyjną i ułatwić przestrzeganie przepisów. Barack może między innymi wspierać analizę spójności w ramach kodeksu cyfrowego, na przykład w zakresie definicji i governance. Są to bardzo ważne kwestie, które badamy w ramach cyfrowej kontroli sprawności, cyfrowej omnibus oraz również w ramach DNA. Warto również zauważyć, jak być może Państwo wiedzą, że dyskusje dotyczące aktu o sieciach cyfrowych oraz rozporządzenia cyfrowej omnibus toczą się równolegle. W tym kontekście muszę podkreślić, że Barack wniósł wkład w zakresie przepisów dotyczących przełączania chmury i przenoszalności. Dlatego też wnosimy o to, aby cyfrowa omnibus formalnie uznała rolę w koordynowaniu i wspieraniu organów krajowych w wdrażaniu tych dwóch elementów, czyli przepisów dotyczących przełączania i niepełnosprawności, które obecnie znajdują się w akcie o danych i powinny zostać również włączone do cyfrowej omnibus. Poza tym Barack obecnie przyczynia się do oceny Komisji dotyczącej regulacji dotyczących roamingu oraz transgranicznej komunikacji w UE, których oba przeglądy mają zostać zakończone do czerwca 2027 r. Jest to okazja do zbadania, jak te regulacje funkcjonują w praktyce i czy wymagają aktualizacji. Barack zapewni swoją wiedzę techniczną, aby wesprzeć ocenę Komisji oraz ewentualne przyszłe decyzje polityczne. Na koniec, kolejnym ważnym sektorowym rozporządzeniem i sprawą jest akt o cyberbezpieczeństwie 2. Barack popiera cel wzmocnienia bezpieczeństwa i odporności cyfrowej infrastruktury Europy. Środki cyberbezpieczeństwa mają bezpośredni wpływ na sieci i usługi komunikacji elektronicznej, w tym na wdrażanie sieci, wybór dostawców, inwestycje oraz odporność operacyjną. Dlatego ważne jest, aby ramy prawne zachowały odpowiednią równowagę.

  47. pomiędzy koniecznością osiągnięcia celów bezpieczeństwa a warunkami, na jakich będą wdrażane sieci, a w szczególności przez operatorów, środek ten powinien być proporcjonalny i oparty na ocenie ryzyka. Należy przy tym uwzględnić realia przemysłowe i unikać tworzenia niepotrzebnych zależności od ograniczonej liczby dostawców. Następna plansza, proszę. Teraz pokrótce omówię kilka tematów, którymi Barack zajmie się w przyszłym roku. Barack monitoruje rozwój rynku cyfrowego w zakresie łączności, uwzględniając wszystkie postępy w tej dziedzinie. Komunikacja satelitarna jest jednym z przykładów. W 2027 r. Barack zbada wyzwania regulacyjne i harmonizacyjne związane z łącznością satelitarną, w szczególności dotyczące usług bezpośredniego połączenia z urządzeniami. Są one obecnie ważne nie tylko po to, aby docierać do obszarów, w których nie ma zasięgu światłowodu, ale także w sytuacjach awaryjnych. Jednocześnie rozwój tego typu usług rodzi pytania regulacyjne, takie jak warunki udzielania zezwoleń, zarządzanie widmem, konkurencja, odporność oraz integracja sieci satelitarnych i naziemnych. Praca Baracka pomoże wyjaśnić te kwestie. Po drugie, Barack zainicjuje szeroką refleksję na temat jednolitego rynku łączności elektronicznej. Wymieniając się poglądami z interesariuszami i instytucjami, zbadamy, co w praktyce powinien zapewniać dobrze funkcjonujący jednolity rynek, czy istnieje niezaspokojony popyt na usługi paneuropejskie oraz jakie bodźce i bariery wpływają na ich świadczenie. Na koniec, proszę o przejście do ósmej planszy. Dobro użytkowników końcowych jest dla Baracka w 2027 r. priorytetem. Barack przeprowadzi kompleksową ocenę funkcjonowania sektorowych praw użytkowników końcowych, uwzględniając wszystkie oceny rynku i postępy technologiczne. Barack jest także świadomy rosnących obaw dotyczących oszustw internetowych. Kontynuować będziemy prace w tej dziedzinie, łącząc władze publiczne, instytucje, interesariuszy i dostawców w celu identyfikowania i wymiany dobrych praktyk.

  48. dzielić się praktykami zwalczania oszustw przyciskowych i oczywiście będziemy monitorować wycofywanie starych technologii, takich jak 2G i 3G. Te przejścia uwolnią spektrum i umożliwią bardziej wydajne sieci, ale muszą być starannie zarządzane. Proces powinien zostać przekazany nowym użytkownikom i obejmować odpowiednie podsłowa. Ciągłość usług powinna uwzględniać, że użytkownicy mogą nadal być zależni od starych technologii, a w przypadku pojawiających się komunikatów nie powinny one zostać zakłócone. Podsumowując: Barack może wesprzeć tę komisję na kilka komplementarnych sposobów, przyczyniając się dowodami technicznymi do przeglądów legislacyjnych, pomagając poprawić spójność w unijnej sferze cyfrowej oraz identyfikując pojawiające się wyzwania w zakresie łączności i rynków cyfrowych. Bardzo dziękuję, bardzo dziękuję. Dziękuję, Alejandra. Następny slajd, proszę.

  49. jasność co do jego zastosowania do pojawiających się usług i technologii, następny slajd proszę. Tak więc konkurencja i inwestycje nie powinny być przedstawiane jako cele przeciwstawne. Barrak postrzega skuteczną konkurencję jako kluczowy motor inwestycji, innowacji i dobrobytu konsumentów w sieciach stałych. Ramy muszą zachować zdolność do rozwiązywania wąskich gardeł w zakresie widma. Barrak wyraził obawy dotyczące nieograniczonych licencji i automatycznego odnawiania. Następny slajd proszę. Podsumowując, Barack popiera ambicję DNA i jest gotowy wesprzeć Parlament i Radę. Wnosimy o proporcjonalną i opartą na dowodach reformę, realne korzyści dla jednolitego rynku, silną ochronę końcowych użytkowników, trwałą konkurencję oraz niezależne organy regulacyjne dysponujące środkami niezbędnymi do wypełniania ich zadań. DNA powinno szanować niezależność krajowych organów regulacyjnych, a każde nowe zadanie powinno być wyposażone w odpowiednie środki. Teraz oddaję głos Verenie, dyrektor biura Barack. Dziękuję. A teraz przechodzimy do naszego ostatniego slajdu. Ten slajd tak naprawdę nawiązuje do początku naszej prezentacji: rolą Barack i biura jest zapewnienie przyszłej łączności dla wszystkich europejskich obywateli i wszystkich europejskich przedsiębiorstw. Biorąc pod uwagę, że łączność jest w istocie podstawową platformą, której potrzebujemy w cyfrowym świecie, w którym żyjemy, w tym dla systemów AI itd. Aby jednak to osiągnąć, potrzebujemy zrównoważonego budżetu dla Barack i biura Barack, aby móc efektywnie działać. Obecnie stoimy przed wyzwaniem, że nasz budżet jest nieproporcjonalnie niski w porównaniu z budżetami innych agencji o podobnej wielkości. Znajdujemy się w momencie, w którym obecny budżet nie finansuje już naszego podstawowego mandatu i nie możemy dłużej rozciągać ograniczonych środków jedynie po to, aby utrzymać podstawową zdolność operacyjną. Chciałbym również podziękować wszystkim państwu oraz Parlamentowi za wsparcie w ramach budżetu na 2027 r., w którym proponujecie niewielki wzrost na pilnie potrzebne prace dotyczące fizycznego bezpieczeństwa i cyberbezpieczeństwa biura. Jak możemy teraz rozwiązać ten problem?

  50. wyzwanie, jakim jest DNA, to naprawdę jedyna i wyjątkowa szansa, aby postawić budżet BARNAK i biura na stabilniejszym fundamencie, łącznie z kolejnym wieloletnim ramowym budżetem finansowym. Z tego względu istnieje jeden element DNA, który jest również bardzo istotny: deklaracja ustawodawcza w sprawie finansów i cyfryzacji. Dlatego zdecydowanie proponujemy wprowadzenie zmian do obecnego projektu tej deklaracji, aby zapewnić odpowiednie środki na tytuły jeden, dwa i trzy. Powinny one być finansowane z ogólnej dotacji unijnej, a nie ze struktury finansowania opłat, która generuje wiele niepewności. Zrozumieliśmy i dowiedzieliśmy się od Parlamentu, że komisja ITRA może zwrócić się do komisji budżetowej z prośbą o wydanie opinii na temat deklaracji ustawodawczej w sprawie finansów i cyfryzacji. Byłoby nam bardzo miło, gdyby Pani/Pan poprosił/a swojego kolegę o przygotowanie takiej opinii, gdyż jak dotąd tego nie zrobiono. Mając na uwadze niewielką wielkość budżetu – jest to bowiem plik o wartości zaledwie 20 milionów euro – komisja budżetowa zazwyczaj przygląda się jedynie sprawom powyżej 100 milionów. Mamy jednak problem, gdyż cały plik wynosi tylko 20 milionów. Pomożecie nam bardzo. Aby podsumować i być bardzo jasnym: zwiększona dotacja nie ma na celu ogromnego wzrostu instytucjonalnego, ale przede wszystkim umożliwienie skutecznego wdrażania postanowień DNA, gdy zostaną one przyjęte przez współustawodawców. Chcemy, abyście potraktowali nasze zadanie poważnie i doprowadzili sprawy do końca. Bardzo dziękuję. Dziękuję bardzo. Proszę bardzo. Powrót do przewodniczącego. Dziękuję. Dziękuję. Przechodzimy do kolejnego kolegi, a w imieniu grupy EPP – pani Pilar de Castillo.

  51. właśnie w tej komisji. Naszymi priorytetami powinny być zapewnienie ram prawnych, które będą jednocześnie skuteczne i niezależne. W tym zakresie propozycja Komisji wprowadza zmiany w obecnym systemie instytucjonalnym, w szczególności – jak państwo wiedzą – poprzez utworzenie Biura Sieci Cyfrowych, ODN, z szerszymi kompetencjami. Uważam, że powinniśmy podejść do tej konkretnej reformy, mając na uwadze uproszczenie. Nowe ramy zarządzania muszą unikać dublowania instytucji. W tym sensie potrzebujemy jasnego podziału odpowiedzialności, przy czym BEREC zachowuje swoją rolę regulacyjną, doradczą i koordynacyjną, natomiast ODN zapewnia niezbędne wsparcie operacyjne i administracyjne. Mając to na uwadze, chciałbym się skupić na jednym konkretnym punkcie, który odbiega od tego, o czym mówiłem dotychczas, ale który jak dotąd nie był zbyt szeroko omawiany: Innym konkretnym tematem, na którym chciałbym usłyszeć Państwa zdanie, są liczby zawarte w przepisach dotyczących Digital Networks Act. Jak Państwo wiedzą, artykuł 46 aktu delegowanego Komisji przewiduje europejską strategię numeracyjną – artykuł 46 propozycji Komisji – która zakłada stworzenie unijnego planu numeracyjnego, przy wsparciu BEREC i z udziałem ODTH. Jest to kontynuacja artykułu 50 z różnymi postanowieniami dotyczącymi tego konkretnego punktu. Naprawdę chciałbym posłuchać Państwa opinii na ten temat. Chodzi mi o to, co Państwo o tym myślą, ponieważ ten obszar nie był zbytnio omawiany w poprzednich debatach, wiecie Państwo. Bardzo dziękuję.

  52. przechodzimy na poziomie lądowym do świata światłowodów, gdzie struktura rynku się zmienia, a dziedziczna infrastruktura traci na znaczeniu wraz z wyłączaniem miedzi – mamy wręcz regulacyjne bodźce, aby to robić. Świat światłowodów poprawi jakość dla końcowych użytkowników sieci stałych, a organy regulacyjne również mogą wspierać ten rozwój. Z drugiej strony w świecie mobilnym mamy bezpośrednią łączność satelitarną urządzenie-urządzenie, którą pani wspomniała – satelita jako wyzwanie w nadchodzących latach to już nie scenariusz przyszłości, lecz rzeczywistość, która wiąże się również z określoną strukturą rynku. Wiemy, że Starlink szybko rozwija się w Europie, zawierając partnerstwa z głównymi operatorami mobilnymi w Unii, a jednocześnie współpracuje z producentami sprzętu, aby zwykłe telefony mogły bezpośrednio łączyć się z usługami satelitarnymi. W coraz większym stopniu będą zatem stanowić część łańcucha wartości. Zatem z pana perspektywy, gdy obserwujemy te ogromne zmiany w nadchodzących latach, jakie wyzwania pojawiają się dla krajowych regulatorów? Czy istnieje również możliwość silniejszego egzekwowania europejskiego, abyśmy mogli w większym stopniu korzystać z rynku wewnętrznego – bo rynek wewnętrzny, jak wszyscy wiemy, sprowadza się do tego, jakie jest jego rzeczywiste wykorzystanie, a nie tylko abstrakcyjna koncepcja? Drugie pytanie brzmi: jak ocenia pan znaczenie kryteriów suwerenności i uwzględnianie ich? Dyskutujemy o tym obecnie szczególnie w odniesieniu do łączności satelitarnej, ale myślę, że może to wykraczać poza ten obszar – może dotyczyć wielu dziedzin, takich jak alokacja widma czy hurtowy dostęp. Jaka jest pańska opinia na ten temat, skoro zmieniające się środowisko komunikacyjne, do którego zmierzamy, wymaga uwzględnienia tych aspektów? Uważam, że krajowi regulatorzy patrzą na to z perspektywy klienta, co stanowi bardzo cenny punkt widzenia. Dziękuję. Dziękuję na razie, nie mamy innych koordynatorów – Angelico, jeśli chcesz, mogę oddać głos pani. Dziękuję bardzo, pani przewodnicząca.

  53. Mówca 3de

    Oczywiście, chętnie skorzystam z tej propozycji i chciałbym dołączyć do dwóch poprzednich mówców.

  54. Mówca 3en

    chcę dołączyć do moich kolegów, którzy już zabrali głos

  55. Mówca 3de

    Bardzo dziękuję, że dzisiaj jesteście Państwo obecni w trójkę – wspaniale jest widzieć, jak odchodzące i wchodzące osoby współpracują ze sobą w Komisji; to daje nadzieję, że praca będzie nadal prowadzona bardzo efektywnie. Dziękuję. Mam dwie bardzo konkretne pytania. Pierwsze z nich nurtuje mnie od miesięcy, podobnie jak naszego Przewodniczącego, ponieważ pracowaliśmy nad Aktem o Przestrzeni Kosmicznej. Łączność jest absolutnie kluczowa, jak również wspomniał Pan o łączności satelitarnej. Interesowałoby mnie, czy również brał Pan udział w pracach nad Aktem o Przestrzeni Kosmicznej, jakie jest Pana zdanie na jego temat. To nie tylko kwestia operatorów satelitarnych; zakres jest bardzo szeroki – obejmuje również tych, którzy przede wszystkim korzystają z danych kosmicznych, dostawców, którzy znajdują się w zakresie obowiązywania Aktu o Przestrzeni Kosmicznej i są częścią tej kluczowej infrastruktury. Czy więc brał Pan w tym udział i jak ocenia Pan tę propozycję, zwłaszcza że słyszymy wiele krytycznych głosów ze strony państw członkowskich? Drugie pytanie uważam również za ważne: dyskutujemy tutaj w Parlamencie Europejskim, w ramach różnych pakietów aktów prawnych, o temacie „Wyprodukowane w Europie” i „Wyprodukowane z udziałem Europy”. Dotyczy to w szczególności infrastruktury cyfrowej. Nasze pytanie brzmi: jak niezależni, jak suwerenni jesteśmy już teraz? Jak niezależni, jak suwerenni chcielibyśmy być? Interesowałoby mnie również Pana ocenę. Przecież jesteście Państwo, można powiedzieć, naszym organem doradczym. Czy ma Pan zdanie na ten temat i w jakim kierunku to zmierza? Bardzo dziękuję.

  56. Mówca 3en

    Dziękuję, Angelico, za twoje pytanie. Proszę, głos należy do ciebie. Dziękuję, panie przewodniczący, za możliwość zabrania głosu. Więc najpierw dwie pytania od Pilar de Castillo. Pierwsze dotyczyło DNA i modelu zarządzania: jak postrzegamy, powiedzmy, proponowany model zarządzania – jak może on wpłynąć na naszą niezależność? Właściwie pierwsze pytanie dotyczyło proponowanego modelu zarządzania DNA, drugie zaś już proponowanych zmian. Zatem proponowane zmiany w modelu zarządzania obejmują reorganizację zarządu ODN oraz zmiany w procedurach podejmowania decyzji w ramach struktury zarządzania BAR. I tak naprawdę nie zgadzamy się z tym projektem, ponieważ nasz model instytucjonalny na to nie pozwala. oparte oparta na równego uczestnictwa niezależnych krajowych regulatorów, kolektywnej wiedzy eksperckiej oraz podejmowania decyzji od dołu. Zmiana składu zarządu lub osłabienie zabezpieczeń głosowania mogłoby naruszyć tę równowagę i stwarzać ryzyko dla niezależności regulacyjnej. To, co proponujemy, to zachowanie równego uczestnictwa NRAs, utrzymanie niezależnego charakteru podejmowania decyzji przez Barack oraz zachowanie proponowanych zabezpieczeń głosowania kwalifikowaną większością dwóch trzecich dla właściwych organów. Nowe obowiązki, jak również wspomniał dyrektor biura Barack, muszą być również wspierane odpowiednimi środkami finansowymi i kadrowymi. To jest nasze stanowisko dotyczące governance, a konkretnie dotyczące numeracji. Komisja proponuje nową unijną strategię numeracji i plan numeracji, dodatkową harmonizację zarządzania numeracją oraz bardziej restrykcyjne warunki przyznawania i korzystania z zasobów numeracji. Barack uważa jednak, że proponowane scentralizowane ramy wprowadziłyby niepotrzebną złożoność administracyjną, nie wykazując przy tym wyraźnej wartości dodanej. Mogłoby to również ograniczyć elastyczność NRAs w zarządzaniu rzadkimi zasobami numeracji, reagowaniu na krajowe warunki rynkowe oraz przeciwdziałaniu pojawiającym się ryzykom oszustw. Dlatego naszym wnioskiem jest usunięcie proponowanej unijnej strategii numeracji i planu numeracji.

  57. oto są artykuły 46 i 47, które zachowują dyskrecjonalność NRI przy przyznawaniu praw do numeracji, zwłaszcza przedsiębiorstwom innymi niż dostawcy usług komunikacji elektronicznej, a także utrzymują elastyczność w ustalaniu warunków dotyczących praw do numeracji, w tym środków ochrony konsumentów i zapobiegania oszustwom, oraz zapewniają skuteczną współpracę i egzekwowanie transgraniczne bez niepotrzebnych, scentralizowanych procedur. Ostatni punkt to zachowanie krajowych uprawnień do zwalczania oszustw i nadużyć, w tym możliwości utrzymania wyższych poziomów ochrony, dziękuję. Bardzo, bardzo dziękuję. Odpowiem na pytania dotyczące wyłączania, czyli procedury wyłączania, która jest zawarta w propozycji DNA. To dość wymagająca procedura, którą postrzegamy w Baraku jako coś, co należy dokładnie przeanalizować. Oczywiście jesteśmy za promowaniem wyłączania, migracji z miedzi na światłowód, tak jak zrobiliśmy w Hiszpanii – wiecie, że jesteśmy pierwszym i jedynym krajem, który ukończył tę procedurę wyłączania. Z perspektywy Baraku przeanalizowaliśmy procedurę zawartą w DNA, podkreślając konieczność większej elastyczności. Istnieją bowiem części terytorium w różnych państwach członkowskich, do których światłowód nie dotrze, dlatego w niektórych przypadkach konieczne będą dotacje państwowe, aby dotrzeć do obszarów oddalonych – to bardzo ważne z perspektywy Baraku, ponieważ dobro użytkownika jest dla nas kluczowe, jak już mówiłem. Oznacza to również satelitę, o której wspomniałeś, która jest jedną z najważniejszych technologii, jakie mamy, aby dotrzeć do obszarów, do których nie dociera komercyjnie. To dwie rzeczy, które należy wziąć pod uwagę: dotacje państwowe oraz bezprzewodowy dostęp stacjonarny, czyli kolejna technologia, która może być wykorzystana do dostępu do tych oddalonych obszarów. Potrzebujemy także przejrzystości dla użytkowników końcowych w procedurze wyłączania miedzi, a w tym zakresie mieliśmy przykład Hiszpanii, gdzie byliśmy bardzo przejrzyści dla wszystkich interesariuszy oraz użytkowników końcowych, aby mogli zrozumieć, jakie były kolejne kroki.

  58. na stronie internetowej ogłosiliśmy wszystkie lokalne zmiany, które miały zostać wprowadzone, a dotychczas wszyscy alternatywni operatorzy dokładnie wiedzieli, kiedy nastąpi wyłączenie sieci miedzianej. Są to zatem dwa kluczowe pomysły, które obejmuje stanowisko pana Baracka: po pierwsze elastyczność, a po drugie przejrzystość dla wszystkich interesariuszy, w tym również końcowych użytkowników, którzy są częścią łańcucha wartości. To jedna kwestia dotycząca pana pytania. Chciałbym również dowiedzieć się więcej na temat rozwoju technologii satelitarnych. Pracujemy bowiem intensywnie nad technologiami satelitarnymi, ponieważ – jak już wspomniałem – są one ważne dla dotarcia do odległych obszarów. Jednak, jak pan zauważył, rośnie liczba porozumień między lokalnymi operatorami mobilnymi a dostawcami usług satelitarnych. Oczywiście będziemy monitorować te porozumienia, mając na celu utrzymanie konkurencji jako podstawowej zasady, którą musimy zachować. Jesteśmy bardzo zadowoleni z propozycji otwarcia pasma spektrum, w szczególności pasma 2G, dla technologii satelitarnych, aby umożliwić udział europejskim dostawcom usług satelitarnych. Jak pan wie, istnieje specjalna usługa bezpośredniej łączności z urządzeniami, która była już wykorzystywana w ważnych przypadkach, takich jak pożary w Hiszpanii zeszłego lata czy powódź Dana sprzed dwóch lat. W ten sposób porozumienia między operatorami a dostawcami usług satelitarnych działały. Jak pan powiedział, pracujemy nad tym i będziemy monitorować te porozumienia, aby zachować konkurencję oraz chronić europejskich operatorów przed operatorami z całego świata. Bardzo dziękuję, bardzo dziękuję. Mamy jeszcze trochę czasu, więc chętnie udzielę głosu Komisji. Ale ponieważ jest tu członek sekretariatu, który ma bardzo… Och, i Erica, proszę, tak.

  59. dobrze dobrze. Dziękuję. Bardzo dziękuję za pytania. Pierwsze dotyczy europejskich, europejskich dostawców kluczowych. Wiemy więc, że nowoczesne sieci telekomunikacyjne są podstawą całego środowiska biznesowego i z tego punktu widzenia muszą one działać 24 godziny na dobę, muszą być niezawodne, muszą być odporne na wszelkie potencjalne wpływy z zewnątrz. I dlatego też muszą być budowane z urządzeń, które, powiedzmy, są niezawodne, muszą być utrzymywane łańcuchy dostaw. Z tego punktu widzenia ryzyko powinno być jak najniższe. Wiemy więc, że nie da się zrobić wszystkiego tylko w Europie. Musi to być globalne. Ale bardzo ważne jest, aby wszystkie elementy nowoczesnych sieci, europejskich sieci, były budowane w jak największym stopniu z łańcuchów dostaw o niskim ryzyku. Jesteśmy więc za tym. Ale równie ważne jest to, że dostawcy wysokiego ryzyka powinni zostać usunięci. Ale równie ważne jest, aby odbyło się to w taki sposób, aby nie wpłynęło to na rynek taki, jaki jest obecnie. Oznacza to, że musi się to odbyć w odpowiedni sposób. Inwestycje, które zostały już poczynione, powinny zostać zachowane. Musi to iść w parze z okresami amortyzacji, aby efekty rynkowe były jak najmniejsze. Czy mogę coś dodać w związku z tym, co zapytała pani Nibbler? Stoimy u progu ważnej dyskusji na temat ustawy o przestrzeni kosmicznej, łączności z jednej strony i bezpieczeństwa z drugiej. Następnym punktem jest pytanie do Anisy o stan Unii w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i jak się to wiąże z naszą ustawą o przestrzeni kosmicznej. Nie chodzi tylko o produkcję i autonomię Europy, ale nie osiągniemy celu, aby być silnymi i autonomicznymi, jeśli nie będziemy mieć łączności i cyberbezpieczeństwa jako dziedziny. Mogłoby więc być interesujące, aby połączyć to pana z koleżanką, dwóch agencji, Barrack i także Cyber.

  60. bezpieczeństwa, ponieważ musieliśmy lepiej zrozumieć, jak możemy kontynuować nasze działania w dziedzinie polityki kosmicznej w tym zakresie, więc dziękuję Angelico. Poprosiłem pana Mishmasza, aby się tym ponownie dokładniej przyjrzał, więc poświęcimy temu więcej czasu w innym momencie. Teraz mamy trochę więcej czasu, ale jak już mówiłem, chciałbym przekazać głos w nieco niewłaściwy sposób. Oddaję głos Przemysławowi Kordasiewiczowi z Digiconnect, w imieniu Komisji Europejskiej. Dziękuję, panie przewodniczący. Moje imię zostało wymówione poprawnie. Szanowne panie i szanowni panowie, szanowne posłanki i szanowni posłowie Parlamentu Europejskiego oraz szanowni przedstawiciele Biura i Biura Bara. Komisja Europejska ściśle współpracuje z Biurem i Biurem Bara. Wspieramy ich codzienną działalność oraz przyczyniamy się do prac merytorycznych. Doceniamy sektorowe doświadczenie i wiedzę Biura. Komisja Europejska zaproponowała znaczne wzmocnienie Biura i Biura Bara przy zachowaniu ich niezależności, również niezależności od Komisji Europejskiej. W propozycji dotyczącej DSA Komisja Europejska zaproponowała nadanie Biuru i Biuru Bara nowych obowiązków, w których ich działalność na poziomie UE byłaby najbardziej korzystna dla jednolitego rynku UE, takich jak udzielanie zezwoleń, widmo, gotowość, odporność i łączność satelitarna. Zaproponowaliśmy również uproszczenia oraz uniknięcie dublowania się prac, zarówno między działalnością krajowych organów regulacyjnych na poziomie krajowym, jak i Biurem, a także ODN. Mając to na uwadze, kluczowe jest zapewnienie Biuru i Biuru Bara wystarczających środków na realizację wszystkich tych zadań. Dotyczy to zarówno prac nad DSA, jak i wszelkich innych dyskusji budżetowych, które obecnie toczą się między współustawodawcami. Ostatecznie decyzja należy do tego Parlamentu – Parlamentu Europejskiego i Rady. Bardzo dziękuję. Bardzo, bardzo dziękuję. I tak, chciałem również bardzo podziękować państwu za obecność, a także za to, że wszyscy państwo tu jesteście.

  61. razem i to jest dobry znak dla nas bardzo dziękujemy będziemy mieli wiele rzeczy do lepszego zrozumienia oraz także do zajęcia się MFF i funduszem konkurencyjności z uwagi na pytanie, jak wspierać agencje europejskie bardzo dziękujemy i mamy ten punkt więc chciałbym podziękować za państwa obecność dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję bardzo dziękuję

  62. cześć cześć

  63. dziękuję, więc możemy przejść do następnego punktu: prezentacja przez Europejski Urząd ds. Cyberbezpieczeństwa ENISA raportu o stanie cyberbezpieczeństwa w Unii. Jest to obecnie bardzo, bardzo wrażliwy temat w całej Europie. Dlatego chciałbym serdecznie powitać pana Johana Lepassara, dyrektora wykonawczego ENISA. Dziękujemy, że przyjął pan nasze zaproszenie do przedstawienia raportu o stanie cyberbezpieczeństwa w Unii. Na tę debatę mamy około 45 minut. Po prezentacji otwarcia rozpoczniemy pierwszą rundę pytań przez koordynatorów i ich przedstawicieli. Następnie autor otrzyma głos, aby udzielić odpowiedzi. W zależności od czasu, przejdziemy następnie do wniosków o głos. Przypominam wszystkim, że mamy czas, więc proszę nie spieszyć się. Teraz oddaję głos panu Lepassarowi na 10-minutową prezentację. Proszę bardzo.

  64. Wynik od 0 do 100 wynosi 71,53. Co to oznacza? Oznacza to, że w naszych ocenach UE jest dojrzała, jeśli chodzi o swoją pozycję w zakresie cyberbezpieczeństwa. Myślę, że to naprawdę warto uczcić. UE jest jednym z najbardziej dojrzałych regionów świata pod względem cyberbezpieczeństwa. Mierzymy dojrzałość w poszczególnych państwach członkowskich i możemy stwierdzić, że 22 państwa członkowskie są dojrzałe, co oznacza, że ich wyniki indeksu oscylują wokół 70. Dwa państwa członkowskie są zaawansowane, a trzy państwa członkowskie są ugruntowane, co oznacza, że znajdują się nieco poniżej poziomu dojrzałości. Najwyższy wynik państwa członkowskiego wynosi 81, a najniższy 57. To jest zakres dojrzałości w Unii. Od 2024 roku, co zaobserwowaliśmy od ostatniego sprawozdania dotyczącego cyberbezpieczeństwa w Unii, to oczywiście mamy do czynienia ze zwiększoną dojrzałością sektorów ogółem, średnio – co jest znowu powodem do świętowania. Wiele z tych inwestycji napędzane są wymogami regulacyjnymi, wynikającymi z ram prawnych ustanowionych przez Unię. Regularnie przeprowadzamy audyty kluczowych podmiotów i oni sami mówią nam, że to właśnie jest główny powód, dla którego inwestują w cyberbezpieczeństwo. Gdyby nie prace legislacyjne Parlamentu, te inwestycje by nie nastąpiły, a dojrzałość Unii nie byłaby na obecnym poziomie. Myślę, że to jest coś, czego warto świętować. Zwiększa się także skupienie na bezpieczeństwie ICT, łańcuchu dostaw ICT oraz bezpieczeństwie produktów, między innymi dzięki nowym ramom prawnym wprowadzonym przez Parlament. Staraliśmy się także lepiej zdefiniować procesy zarządzania kryzysami cybernetycznymi w Unii. Oczywiście w tym ekosystemie pojawiają się także problemy. Jednym z największych czynników zakłócających w ostatnich latach jest postęp w dziedzinie zaawansowanych możliwości sztucznej inteligencji, które miały naprawdę duży wpływ na zdolność kluczowych podmiotów i państw członkowskich do zapewnienia odporności ich pozycji w zakresie cyberbezpieczeństwa. Patrząc na krajobraz zagrożeń cybernetycznych UE na 2026 rok, poziom zagrożeń cybernetycznych dla Unii oceniany jest jako

  65. znaczny, co oznacza, że działalność intruzów ze strony aktorów zagrożeń pozostaje istotna i zróżnicowana przez cały rok 25 i 26, a samo krajobraz zagrożeń staje się coraz bardziej złożony, częściowo również z powodu AI, i to, co również zaobserwowaliśmy, to zdolność aktorów zagrożeń do wykorzystywania możliwości AI w swoich operacjach ofensywnych. Jeśli spojrzymy na krajobraz polityczny, to on z kolei dojrzewa. Myślę, że jednocześnie występują trzy równoczesne trendy: wdrażanie, co oznacza wdrażanie unijnego prawodawstwa, które zostało przyjęte, głównie oznacza to NIS2, konsolidację CRA, co również oznacza, że patrzymy, jak możemy wzmocnić ramy prawne, a Komisja oczywiście zaproponowała szereg inicjatyw, w tym przegląd Cyber Security Act, który jest mandatowym zadaniem agencji, oraz uproszczenie, oczywiście patrzymy na sposoby, w jakie możemy ewentualnie uprościć procesy legislacyjne proszę o następny slajd następny slajd dobrze dziękuję następny slajd gdzie są luki a teraz niestety historia nie będzie taka różowa chciałbym zacząć od umiejętności cyberbezpieczeństwo opiera się na ludziach i możliwościach ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa, aby wspierać społeczność, a co zaobserwowaliśmy, to rosnąca luka między tym, czego potrzebujemy w zakresie wiedzy specjalistycznej, a tym, co mamy w zakresie wiedzy specjalistycznej 8%, które Państwo widzą na slajdzie, to wzrost luki kompetencyjnej, która została zmierzona przez World Economic Forum między rokiem 24 a 25 i to jest globalna luka kompetencyjna to nie tylko kwestia UE i dlatego ważne jest, abyśmy zrozumieli, że to globalna luka kompetencyjna, ponieważ cyberbezpieczeństwo to globalna branża nie dzieje się tylko w Unii, więc rosnąca globalna luka kompetencyjna wpływa również na Unię a ponadto mamy oczywiście AI, która zakłóca tę sytuację AI wymaga więcej i innych umiejętności od ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa, i często są to umiejętności, których jeszcze nie posiadamy

  66. istnieje również szansa i zagrożenie, że AI zastąpi niektóre warstwy umiejętności przy pomocy agentów AI. Drugim zagadnieniem, na którym chcę się skupić, są podatności, zwłaszcza w zakresie ICT i łańcuchów dostaw. Zakłócenia spowodowane przez AI doprowadziły do ogromnego, wykładniczego wzrostu w odkrywaniu i wykorzystywaniu podatności. W porównaniu z tym samym kwartałem ubiegłego roku nastąpił wzrost o 315% podatności. Są to słabości wykrywane w oprogramowaniu, a zdolność AI do przyspieszenia odkrywania i wykorzystywania tych podatności jest niepokojąca. Nakłada to dodatkowe obciążenie w szczególności na obrońców cyberbezpieczeństwa. Takie są spostrzeżenia z perspektywy technologicznej. Z drugiej strony, patrząc na strategie krajowe, jednym z głównych problemów jest brak spójności lub koordynacji między politykami ujawniania podatności w sposób skoordynowany, które państwa członkowskie przyjęły w swoich strategiach. To kolejny problem, który nawiązuje do dwóch tematów, które wcześniej poruszyłem, ponieważ jeśli polityki ujawniania podatności w sposób skoordynowany na poziomie krajowym nie są ze sobą spójne, nie będziemy w stanie ujawniać podatności w sposób bezproblemowy na poziomie Unii. Wreszcie, powiązane jest również poziom dojrzałości zespołów reagowania na incydenty państw członkowskich. Również tutaj opieramy się na indeksie, do którego odnosiłem się wcześniej: wynik indeksu wynosi 54, co plasuje się mniej więcej w środku, ale ta średnia niewiele mówi o rzeczywistości. Dojrzałość państw członkowskich jest bardzo zróżnicowana – są państwa o bardzo wysokim poziomie dojrzałości, ale także sporo państw członkowskich o niższym poziomie, jeśli chodzi o zespoły reagowania na incydenty. To stanowi problem, jeśli chodzi o wdrożenie zarządzania podatnościami na poziomie UE. Wszystkie te drobne problemy łączą się w większy problem w Unii, który obniża zdolność Unii do reagowania oraz jej odporność na reagowanie w obliczu dużych kryzysów.

  67. sektory, powiedziałam na moim pierwszym slajdzie, że zaobserwowaliśmy wzrost dojrzałości w kluczowych sektorach i to jest prawda, ale jednocześnie, gdy przyglądamy się bliżej, istnieje różnica między dużymi firmami a małymi firmami w obrębie sektora i 27% MŚP ma trudności ze znalezieniem środków na inwestycje w cyberbezpieczeństwo, 27% MŚP, które w rzeczywistości są kluczowe z punktu widzenia dyrektywy NIS2 – w szczególności chciałabym podkreślić. Niektóre z sektorów, które z naszej perspektywy znajdują się w strefie ryzyka, to kolej, morski, administracja publiczna i kosmos, gdzie podmioty o niższym poziomie dojrzałości mają trudności z utrzymaniem odpowiedniego poziomu cyberbezpieczeństwa, co przedstawię na moim ostatnim slajdzie. Aby zażegnać tę lukę, opracowaliśmy coś, co nazywamy Kompasem Cyberbezpieczeństwa, czyli gdzie możemy się udać, mając świadomość tych luk i poziomu dojrzałości, wspólnie z państwami członkowskimi i Komisją przedstawiliśmy zalecenia, koncentrując się naprawdę na przesunięciu w kierunku transgranicznego nadzoru i wymiany informacji, dążąc do wyższego poziomu dojrzałości społeczności i sieci zarządzania kryzysowego, egzekwowania cyberbezpieczeństwa w całym łańcuchu dostaw oraz inwestowania w podnoszenie umiejętności z zakresu sztucznej inteligencji. Na tym zakończę ten slajd i chętnie odpowiem na wszystkie państwa pytania. Przepraszam, jeśli trochę straciłam na czasie, nie jestem doskonała – temat jest bardzo wrażliwy, dlatego nie możemy, i szkoda, że nie ma tu wielu kolegów i koleżanek, ponieważ ten temat poruszamy we wszystkich naszych państwach członkowskich, w każdej chwili musimy komentować to, co dzieje się w naszej Europie i na świecie, więc to bardzo szkoda. Oddaję głos mojej koleżance Angelice Nibler do pierwszej rundy. Tak więc raport jest właściwie dość przygnębiający, prawda? Kiedy widzimy te luki, z którymi mamy do czynienia. Chciałabym zacząć od dwóch pytań: po pierwsze, właśnie niedawno doświadczyliśmy tego, że w supermarketach podniesiono temperatury w lodówkach, co spowodowało duże szkody, a to również

  68. ogólnie rzecz biorąc, w Szwecji, Finlandii, Francji, w Niemczech, a także w wielu innych państwach doszło do incydentów. Może mógłby Pan przedstawić, jak w przypadku takiego konkretnego zdarzenia, w którym uczestniczy kilka państw członkowskich, uruchamia się ten mechanizm i jak funkcjonuje on u Pana, jak działa operacyjnie? Czy wszystko przebiegło pomyślnie, czy też są jeszcze wnioski, których należy wyciągnąć na podstawie tego konkretnego przykładu, gdzie musimy jeszcze poprawić? Drugi temat, który chciałbym jeszcze bardziej zgłębić: słusznie Pan zwrócił uwagę, że dzięki AI, czyli sztucznej inteligencji, możliwości przeprowadzania ataków cybernetycznych wzrosły wykładniczo. Co to konkretnie oznacza dla naszej polityki? Co jeszcze powinniśmy zrobić? Jakie są propozycje i rozważania? Jak powinniśmy postępować dalej? I przede wszystkim, jak Pan wspomniał: jak możemy jeszcze lepiej wspierać nasze małe i średnie przedsiębiorstwa? Sądzę, że to naprawdę kluczowa dziedzina, w której Pan obecnie pracuje. Byłbym zatem wdzięczny, gdyby mógł Pan jeszcze bardziej rozwinąć temat AI i być może przedstawić jeszcze jedną refleksję w kontekście debaty, którą właśnie przeprowadziliśmy z kolegami i koleżankami, w tym z Panią Berg: czy program „Made in Europe” pomaga nam wypełnić luki w cyberbezpieczeństwie, czy też nie odgrywa on żadnej roli? Dziękuję, Angelico, a teraz głos oddaję Panu Geyer, przepraszam, muszę wyjść, dobrze? I Van der Leij, tak, bardzo dziękuję, panie przewodniczący. Więc w tym tygodniu nasi przywódcy krajowi wreszcie spotykają się, aby omówić sztuczną inteligencję. W pańskim raporcie zauważyłem, że wzrost sztucznej inteligencji prowadzi również do zwiększenia podatności w naszym cyberbezpieczeństwie. Zauważyłem też, że ponad 10, myślę, krajów jeszcze nie rozpoczęło wdrażania oficerów ds. bezpieczeństwa, których powinny powołać zgodnie z

  69. Akt o AI. Czy mógłby Pan rozwinąć, jakie podatności zwiększają się z powodu braku działań rządów krajowych w celu wdrożenia aktu o AI? Dziękuję. Oddaję sobie głos. Jeśli chodzi o kilka innych kwestii, w tym samym nurcie co Angelica, ja oraz pan poseł Nibbler jesteśmy bardzo zaangażowani w prace nad aktem dotyczącym przestrzeni kosmicznej. Również w rozmowie z panem Berkiem przed Panią poruszyliśmy kwestię łączności i cyberbezpieczeństwa – są one ściśle powiązane. Jak jeszcze bardziej wzmocnić to powiązanie? Ponieważ ryzyko dla Europy, wynikające z architektur z licznymi agencjami i obszarami interwencji, sprawia, że niektóre problemy muszą być postrzegane nie tylko na poziomie państw członkowskich, ale także na poziomie samej Europy, zwłaszcza w zakresie jej wewnętrznej governance. Po drugie: przegląd dyrektywy NIS 2. W dyskusji nad aktem dotyczącym przestrzeni kosmicznej zdecydowaliśmy się nie wprowadzać lex specialis, aby uniknąć nakładania się regulacji. Ale to oczywiście dotyczy tematu. Jakie jest zatem Pana zdaniem Pańskie oczekiwanie wobec tej dyrektywy? Wreszcie, trzecia kwestia: podkreślił Pan lukę kompetencyjną w Europie oraz różnice między państwami członkowskimi – niektóre są bardzo świadome zagrożeń, inne mniej. Jakie narzędzia mogą pomóc w zmniejszeniu tej luki, zwłaszcza w obszarze cyberbezpieczeństwa? Jak wzmocnić współpracę między państwami członkowskimi a władzami europejskimi oraz budować jednolite kompetencje? To jeden ze sposobów na kształtowanie europejskich obywateli poprzez kształcenie. Dziękuję. Oddaję Panu głos, dziękuję, pani Przewodnicząca. Zaczynam od pana posła Nibbler z pytaniem, które uważam za bardzo trafne: czego możemy nauczyć się z tej fali, powiedzmy, ukierunkowanych incydentów, jeśli chodzi np. o lodówki i ich niewłaściwe wykorzystanie? Myślę, że jest kilka warstw, które możemy potencjalnie zgłębić. Zaczynam od warstwy technicznej i pytam: co tak naprawdę

  70. przyczyna, dzięki której aktorzy zagrożeń mogli następnie wykorzystać luki. I było to dwuaspektowe: po pierwsze chodzi o zarządzanie poświadczeniami, ponieważ producent udostępnił domyślne hasło do wszystkich produktów, co stanowi rażące naruszenie zasady „security by default” oraz „security by design” – co oczywiście Unia Europejska reguluje za pomocą aktu o cyberodporności, który wchodzi w życie 1 grudnia. Jednak te produkty są już na rynku. Po drugie, doszło do wykorzystania istniejącej luki. Połączenie tych dwóch czynników pokazuje, jak krytyczne jest zarządzanie lukami w kontekście odporności produktów wprowadzanych na rynek wewnętrzny. Akt o cyberodporności, moim zdaniem, jest o dwadzieścia lat spóźniony, ale lepiej późno niż wcale. W tym sensie społeczność zajmująca się cyberbezpieczeństwem uważa, że ten mechanizm przynajmniej w przyszłości zapewni znacznie bardziej bezpieczne i odporne produkty krążące na rynku wewnętrznym. Problemem jest jednak kwestia dziedzictwa: jak zapewnić, aby producenci podejmowali konieczne kroki w celu rozwiązania problemu produktów dziedzicznych – produktów, które nie są już wspierane? To jedna strona tego, co zaobserwowaliśmy, gdzie widzimy, że istniał problem związany z tym, w jaki sposób producent zaprojektował i utrzymywał bezpieczeństwo swojego produktu. Drugą kwestią jest oczywiście sytuacja operacyjna: jak szybko informacje były wymieniane i udostępniane między państwami członkowskimi a odpowiednimi władzami – czyli zasadniczo między krajowymi zespołami CERT a siecią CERT. Był bardzo wysoki poziom wymiany wiedzy między państwami członkowskimi, więc nie mogę powiedzieć, że państwa członkowskie nie dzielą się informacjami. Pytanie brzmi jednak: kiedy władze państw członkowskich dzielą się tą informacją, w jaki sposób jest ona przejmowana przez odpowiednie podmioty w samych sektorach krytycznych? Jakie środki podejmują

  71. aby zwiększyć swoją odporność, i czy robią to tylko wobec władz krajowych, czy też istnieją unijne sieci wymiany informacji na poziomie różnych sektorów, z których mogą korzystać? Tam dostrzegliśmy luki. Tak więc, jeśli chodzi o wspólną świadomość sytuacyjną, to jest to obszar, w którym można podjąć działania, aby zapewnić szybszą wymianę informacji, nie tylko poprzez kanały krajowe, ale także na poziomie UE, w różnych sektorach. W tym konkretnym przypadku było to ważne, ponieważ pokazuje, jak jeden produkt, który był głównie używany w supermarketach i dystrybucji żywności, był także wykorzystywany przez szpitale i dostawców usług medycznych. To zatem inny sektor. Wymiana informacji międzysektorowych jest więc również kluczowym czynnikiem, który musimy zbadać, aby zobaczyć, jak możemy zapewnić szybsze i sprawniejsze reagowanie. Mam na myśli, że Komisja zaproponowała w ramach przeglądu mandatu mechanizmy, w szczególności dotyczące ataków ransomware – choć to nie był atak ransomware, ale można sobie wyobrazić, że podobne metody mogłyby zostać użyte przez zagrożenia związane z ransomware – system wczesnego ostrzegania, w ramach którego ENISA mogłaby przekazywać kluczowe informacje społeczności oraz dostawcom krytycznych usług na temat tego, jak się chronić. I to znowu we współpracy i koordynacji z władzami krajowymi. Myślę, że te mechanizmy zaproponowane przez Komisję byłyby niezbędne, aby zapobiec powtórzeniu się takiej sytuacji w przyszłości i chronić Europę. Pytanie o sztuczną inteligencję jest oczywiście bardzo istotne. Jednym z powodów, dla których Komisja oczywiście wprowadziła plan działań w zakresie AI, jest... tak, jego znaczenie.

  72. Mówca 1en

    Zwróćmy szczególną uwagę na trzy obszary. Po pierwsze, wykorzystanie – oczywiście również w odniesieniu do innych pytanie szanownego Posła — jaki jest tam problem, problem polega oczywiście na tym, że korzystając z możliwości sztucznej inteligencji, osoby zagrażające systemom są w stanie bardzo łatwo i szybko znaleźć luki i słabości w naszych systemach, wykorzystać je łatwo i szybko, a tym samym uzyskać przewagę. Dla obrońców nie będzie to tak proste, aby po prostu wdrożyć agentów AI w celu obrony swoich sieci, ponieważ muszą również zapewnić bezpieczeństwo i odporność świadczonej przez siebie usługi. Szybkie zastosowanie łatki nie rozwiąże problemu, a wręcz może go pogorszyć. Obrońca jest więc zawsze w niekorzystnej sytuacji w tej grze. AI może z czasem, oczywiście, stanowić również szansę dla obrońcy, ponieważ AI może pomóc producentom na przykład w weryfikacji i zatwierdzeniu, że ich produkty nie zawierają luk przed wprowadzeniem ich na rynek. Jednak krótkoterminowo jest to wyraźnie bardziej ofensywne podejście. Gdzie leży krytyczność? Przede wszystkim musimy wykorzystać te możliwości, aby zabezpieczyć wspólne dobra publiczne w ekosystemie cyfrowym, czyli oprogramowanie open source. Istnieją miliony bibliotek open source; wszystkie są wykorzystywane przez producentów produktów lub dostawców usług. Nie wszystkie z nich są odpowiednio utrzymywane. „Biblioteki osierocone”, czyli te, które są używane, ale nie są utrzymywane, są krytyczne. Musimy podjąć wysiłek, aby je zabezpieczyć. Komisja opracowała w tym zakresie konkretny plan działań. Postępujemy zgodnie z nim i koordynujemy działania z państwami członkowskimi, aby zabezpieczyć krytyczne aktywa open source w dostępnym oknie czasowym. Ale nie możemy zabezpieczyć wszystkiego. Wymaga to pieniędzy i ludzi, a tych nam brakuje.

  73. Widzimy więc wyraźnie, że musimy podjąć trudne decyzje. Staramy się jednak jak najlepiej przygotować europejskich dostawców usług, którzy stanowią część administracji publicznej, aby mogli lepiej poradzić sobie z tymi wyzwaniami. Drugą kwestią są oczywiście zdolności. I ponownie, zgodnie z planem działań w zakresie AI, Komisja przewidziała, że wraz z Wspólnym Centrum Badawczym należy utworzyć laboratorium testowe dla europejskich podmiotów, firm oraz krytycznych dostawców usług, aby mogli oni w przyszłości korzystać z tych zdolności i testować swoje produkty i usługi, zapewniając sobie dostęp do nich w razie potrzeby. Istnieją również kwestie wykraczające poza plan działań, które dotyczą polityki przemysłowej oraz zdolności Europy do stworzenia ekosystemu, w którym europejscy deweloperzy będą mogli w przyszłości dostarczać takie zdolności. Mam więc nadzieję, że odpowiedziałem nie tylko na pytanie pani Niebler, ale także na pytanie szanownego pana, który właśnie wyszedł. Jeśli chodzi zaś o pytania przewodniczącego, to oczywiście. Mamy czas, więc poświęcę chwilę, aby rozwinąć temat. Przede wszystkim w komisji ds. cyberbezpieczeństwa mamy wiele platform, sieci i społeczności. Cyberbezpieczeństwo nie jest prostą ani, powiedzmy, prostą drogą. Wynika to z faktu, że obejmuje ono wiele różnych sektorów: producentów produktów, społeczność badawczą, edukatorów itd. Musimy, aby różne społeczności grały według tych samych reguł, czyli według zasad gry w cyberbezpieczeństwo, z naszego punktu widzenia. Wymaga to wielu wysiłków w zakresie koordynacji i współpracy. Wymaga także mentalności tworzenia kultury cyberbezpieczeństwa wokół tych spraw. Nie jestem wielkim zwolennikiem ujednolicania wszystkiego, ponieważ uważam, że to nie jest odpowiedź. Wierzę jednak, że znalezienie wspólnej wizji i wspólnej strategii zdecydowanie pomaga. I w tym miejscu Unijna Strategia Cyberbezpieczeństwa staje się bardzo przydatna.

  74. Co do NIS2 i jej przeglądu nie chcę się zbytnio wypowiadać. Mogę jedynie ujawnić jedną rzecz: moi wyborcy, czyli krajowe organy ds. cyberbezpieczeństwa, gdy tylko dyrektywa została przyjęta, przyszli do mnie głównie ze skargami, dlaczego dyrektywa nie jest rozporządzeniem. To było dość interesujące, moim zdaniem. Ale uważam, że istnieje potrzeba znalezienia sposobów na wdrożenie unijnych ram cyberbezpieczeństwa w znacznie bardziej efektywny, jednolity i spójny sposób. Czy istnieje zatem potrzeba konkretnego ustawodawstwa dotyczącego cyberbezpieczeństwa ponad poziom horyzontalny? Wątpię. Przytoczę kilka przykładów. Czy istnieje różnica między zgłoszeniem incydentu w sektorze energetycznym, jeśli chodzi o cyberbezpieczeństwo, a na przykład w szpitalu? Incydent powinien być zgłaszany w podobny sposób. Sposób zarządzania podatnościami powinien być podobny. Oczywiście z uwzględnieniem różnych kontekstów sektorowych. Zasady cyberbezpieczeństwa nie zmieniają się bowiem w zależności od sektora. Zmieniać się może jedynie ich zastosowanie, natomiast zasady pozostają takie same. Dlatego z punktu widzenia cyberbezpieczeństwa opowiadamy się za podejściem horyzontalnym w zakresie cyberbezpieczeństwa, za uproszczonym, jednolitym podejściem w sieci, dotyczącym wdrażania kluczowych zasad cyberbezpieczeństwa, niezależnie od tego, czy chodzi o zgłaszanie incydentów, czy zarządzanie podatnościami. Komisja rzeczywiście przyjęła to samo podejście, czego przykładem jest propozycja jednego punktu wejścia w ramach pakietu cyfrowego. Wreszcie kwestia umiejętności. Jakie narzędzia możemy zaoferować? Gdybym znał odpowiedź na to pytanie, prawdopodobnie nie siedziałbym na tej ławie. Założyłbym startup i wykorzystał tę wiedzę. Jak dotąd wiemy jednak, że wymaga to wysiłków na różnych szczeblach. Jednym z narzędzi, które musimy zastosować, jest koordynacja i zrozumienie, dokąd zmierzamy, aby różne szczeble i różne władze mogły podejmować trafne decyzje w ramach tego samego systemu lub w ramach wspólnej wizji.

  75. Dotychczasowe obserwacje pokazują, że choć coraz więcej krytycznych podmiotów w kluczowych sektorach zamiast zatrudniać specjalistów ds. cyberbezpieczeństwa, współpracują z zewnętrznymi dostawcami usług cyberbezpieczeństwa. Jednak ci dostawcy muszą dysponować wykwalifikowanymi ekspertami ds. cyberbezpieczeństwa, aby móc świadczyć te usługi. Potrzebna jest zatem większa harmonizacja, a być może także konsolidacja, aby na rynkach panowały podobne poziomy zaufania, dzięki czemu będziemy mogli ufać różnym dostawcom usług cyberbezpieczeństwa. Będziemy mogli także ufać różnym systemom certyfikacji i zaświadczania umiejętności. Dzięki temu usługi będą mogły lepiej funkcjonować na rynkach międzynarodowych, poprawi się ich świadczenie, a poziom zaufania wzrośnie. Ponieważ ponownie – żaden państwo członkowskie nie jest w stanie tego zrobić samodzielnie. Żaden sektor nie jest w stanie tego zrobić samodzielnie. Potrzebna jest współpraca międzysektorowa i międzynarodowa w tej dziedzinie. A umiejętności są właściwie dziedziną, w której ta współpraca ma miejsce. Jeśli zatem nie znamy poziomu umiejętności dostawcy usług z innego państwa członkowskiego, gospodarka będzie niechętna korzystać z tych usług. W rezultacie odporność systemu się obniży. Powiedziałbym więc, że ramy zaufania to jedno z narzędzi w obszarze umiejętności. Wspólne zaświadczenia i systemy certyfikacji mogłyby w tym pomóc.

  76. Mówca 2en

    Dziękuję również za uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw uw

  77. Mówca 1en

    Dziękuję, panie przewodniczący, i wszystkiego najlepszego. Dziękuję również panu Lapassartowi za pracę, którą wykonuje ANIS. Mam nadzieję, że nie będziemy musieli czekać na startup, aby wymyślić, jakie narzędzia będą nam w przyszłości potrzebne dla instytucji publicznych. I uważam, że w tej sprawie musimy zająć się tym, co wydarzyło się w Europie w ciągu ostatnich tygodni. To temat, o którym regularnie dyskutujemy w tym Parlamencie. Ale te hybrydowe zakłócenia dotknęły różnych krajów i różnych państw członkowskich. Supermarkety, a myślę, że jeszcze ważniejsze, banki krwi padły ofiarą zewnętrznej manipulacji, co spowodowało znaczne straty w zapasach. Nie wspominając o groźbach pozorowanych bomb na wielu lotach w Unii Europejskiej. Wszystkie te wydarzenia poruszają się w szarej strefie, powodując szkody bez przekraczania progu konwencjonalnego konfliktu, a wszystkie wymagają poważnego rozważenia naszej gotowości cybernetycznej. To temat, o którym mówiliśmy przez ostatni rok, jak firmy faktycznie dostosowały się do takich scenariuszy. Ale pewnie miałbym dla pana trzy pytania. Po pierwsze, biorąc pod uwagę specyficzne słabości, jaka byłaby najwyższa priorytetowa rekomendacja ANIS, aby poprawić odporność Unii Europejskiej? Po drugie, czy Pani zdaniem mamy do czynienia z niedostatkiem aktów prawnych, czy też jest to jedynie kwestia wdrażania technologii operacyjnych? Po trzecie, ale nie mniej ważne, jeśli chodzi o wiodące i wysokiej jakości usługi cyberbezpieczeństwa: czy Europa głównie polega na zewnętrznych wykonawcach, czy też nasz ekosystem jest wystarczająco rozwinięty? Dziękuję.

  78. Mówca 3en

    Dziękuję. Postaram się odpowiedzieć na pytania, tak jak zostały zadane. Być może istnieją różne punkty widzenia, z których można spojrzeć na ten sam problem. Już wyjaśniałem pani Niebler stanowisko agencji w kwestii bezpiecznego projektowania i bezpiecznej konfiguracji produktów krążących na rynku wewnętrznym. Kwestia, którą, moim zdaniem, Akt o odporności cybernetycznej stawia wprost w kompetencjach producentów produktów, aby ją rozwiązali. Oczywiście istnieją obszary, w których władze publiczne, takie jak ANISA, mogą pomóc poprzez opracowywanie konkretnych wytycznych dla producentów produktów – jak mogą oni zapewnić, że ich produkty będą projektowane w sposób bezpieczny. Niedawno opublikowaliśmy podręcznik dla producentów produktów, w szczególności dla producentów produktów MŚP, dla inżynierów produktów, którzy nie są specjalistami ds. bezpieczeństwa – jak mogą oni projektować swoje produkty w najbardziej bezpieczny sposób i utrzymywać to bezpieczeństwo przez cały cykl życia produktu. Jeśli zastosujesz te kroki, a nie są one bardzo skomplikowane, możesz zapewnić rozsądny poziom bezpieczeństwa swoich produktów. Przynajmniej na tyle, na ile to wymaga samoocena, którą nakłada Rozporządzenie w sprawie odporności cybernetycznej. Teraz to jest kluczowy element, ponieważ wszyscy jesteśmy zależni od producentów produktów, aby rzeczywiście wdrażali koncepcje bezpiecznego projektowania, a nie tylko mówili, że lubimy bezpieczeństwo projektowania, ale rzeczywiście wprowadzali je w życie. I to jest klucz, który zdecyduje o tym, czy w przyszłości rynek wewnętrzny będzie bardziej godny zaufania i odporny, czy nie. Włożyliśmy więc wiele wysiłku w pomoc producentom produktów, europejskim producentom produktów, rzecz jasna przede wszystkim, ale nasze wytyczne są bezpłatne dla wszystkich i mogą być stosowane globalnie. Jesteśmy również gotowi do pomocy w zakresie specyfikacji technicznych, przy czym specyfikacja techniczna jest w zasadzie rodzajem mini-standardu. Również organy normalizacyjne, aby zapewnić istnienie norm, i wiem, że obecnie podejmowane są duże wysiłki, aby zapewnić, że wszystkie normy dla produktu

  79. producenci zostaną dostarczeni na czas. Kiedy CRA wejdzie w życie 1 grudnia 2027 r. Są więc rzeczy, które możemy zrobić, aby im pomóc, ale ostatecznie odpowiedzialność spoczywa na producentach – tych, którzy wprowadzają produkty na rynek, utrzymują je i rozpowszechniają. Oczywiście, dla nas kluczowym elementem jest oprogramowanie, jeśli mówimy o cyberbezpieczeństwie. Produkt zawiera zatem element cyfrowy. Jest ono zarządzane przez oprogramowanie, które musi być projektowane w sposób bezpieczny. Tutaj ponownie pojawia się kwestia AI, a my już wiemy, że większość oprogramowania, większość kodu tworzonego obecnie, jest pisana przez AI. Programiści korzystają z możliwości AI, aby pisać kod. Wykorzystują komponenty od innych, dlatego też niezwykle ważne jest, abyśmy wiedzieli, jak bezpiecznie wykorzystywać AI do pisania bezpiecznego kodu. To kolejny obszar, w którym agencja może pomóc i już wprowadziła odpowiednie wytyczne. Więc prowadzę teraz kampanię reklamową, ale naprawdę zajrzyjcie na stronę ANISA, jeśli jesteście twórcami kodu lub producentami produktów. Czego nam brakuje, brakuje nam legislacji czy wdrożenia? Moim zdaniem, jeśli chodzi o legislację, ramy prawne i polityczne w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, jak również wynika z raportu o stanie cyberbezpieczeństwa, są mniej więcej kompletne. Nie ma wyraźnych luk. Oczywiście, ponieważ ekosystemy się zmieniają i są w ciągłym ruchu, czasami trzeba dodać konkretny element. Co natomiast możemy zrobić, to konsolidacja i uproszczenie. Myślę, że nie mogę tego powtarzać wystarczająco często, ale naprawdę wierzę, że nie ma różnych sposobów zgłaszania incydentów lub luk w zabezpieczeniach w porównaniu z sektorami. Nie potrzebujemy więc 20, 30, 40 różnych sposobów. Jest jeden prosty sposób, a ten prosty sposób powinien działać. I odwołałbym się również do raportu Trybunału Obrachunkowego, który został opublikowany kilka tygodni temu, w którym stwierdzono, że ramy zgłaszania incydentów, ramy świadomości sytuacyjnej, silnik w Europie, który został wdrożony, ma wiele

  80. Piasek w tym. Dlatego nie może to działać sprawnie. A część tego piasku to oczywiście różne sposoby, w jakie rzeczy są wdrażane, różne koncepcje. Uproszczenie ram prawnych jest więc bardzo ważnym motorem napędowym. Również konsolidacja, abyśmy lepiej rozumieli, kto jest odpowiedzialny, kto powinien się tym zająć. Ale główny wysiłek powinien być skierowany na wdrażanie tego, co już wprowadziliśmy. Upewnienie się, że przyniesie to realne skutki na poziomie krajowym. I w tym miejscu ANISA wkroczy do akcji, a ja osobiście cieszę się, że jako przedstawiciel agencji mogę również wspierać państwa członkowskie w wdrażaniu tego ramowego aktu, wspierać producentów produktów w wdrażaniu aktów prawnych, ale także wspierać kluczowe podmioty i kluczowe sektory objęte dyrektywą NIS2. Tak, aby mogły one wdrażać akt prawny w sposób efektywny. Coś tam zanotowałem na końcu, ale nie umiem pisać – nawet własnego pisma nie potrafię odczytać – więc przepraszam za nieczytelne pismo.

  81. Mówca 2en

    Tak, przepraszam, usługi cyberbezpieczeństwa na czele i z wysokiej ręki, jeśli myślisz, że już opracowaliśmy własną sieć lub polegamy głównie na zewnętrznym wykonawcy.

  82. Mówca 3en

    Tak jest, są dwa sposoby patrzenia na to. Mam na myśli, że zależy to także od służb, ale ANISA działa również w imieniu Komisji Europejskiej, prowadząc rezerwę cybernetyczną. Sposób, w jaki zarządzamy rezerwą cybernetyczną, polega zasadniczo na współpracy z zaufanymi dostawcami usług cyberbezpieczeństwa, zarządzanymi w taki sposób, aby gdy państwa członkowskie uznają, że potrzebują wsparcia w reagowaniu na konkretne incydenty lub w zwiększaniu odporności krytycznych podmiotów, które według ich własnych ocen zagrożeń i ryzyka są celem ataków, współpracujemy z prywatnymi dostawcami usług, aby Ci mogli pomóc tym państwom członkowskim. Otóż wszyscy ci prywatni dostawcy usług, z którymi współpracujemy, są europejskiej własności i znajdują się pod europejską kontrolą. Wydajemy więc pieniądze europejskich podatników na rzecz europejskich przedsiębiorstw, aby pomóc europejskim firmom. I nie stwierdziliśmy, aby istniała znacząca luka rynkowa, że nie ma dostępnej konkretnej usługi z europejskimi możliwościami. W związku z tym mogę powiedzieć, że nie widzę żadnej zauważalnej luki w tym konkretnym obszarze. Oczywiście wiemy, że istnieją być może inne obszary, w których musimy zadbać o to, aby Europa dysponowała wystarczającymi zdolnościami, czy to chodzi o posiadanie wystarczającej mocy obliczeniowej do faktycznego wykorzystania najnowocześniejszych modeli AI, czy o to, aby same modele były rozwijane w Europie. To kolejna warstwa usług, którymi ANISA na razie nie zajmuje się zbytnio. Ale oczywiście poprzez plan działania w dziedzinie AI wspólnie z Centrum Wspólnych Badań Naukowych tworzymy teraz laboratorium testowe, które dostarczy nam informacji na temat zdolności i tego, jak daleko jeszcze musi się posunąć europejski rynek.

  83. Mówca 1en

    Bardzo dziękuję. Za ten interesujący wymianę poglądów, jeśli nikt nie chce niczego dodać, zakończyliśmy nasze posiedzenie komisji na ten poranek i do zobaczenia po południu. Bardzo dziękuję.

  84. Mówca 2en

    Dziękuję.